Η ομιλία του Κυριάκου Δημητρίου, Αντιστρατήγου ε.α. π. ΔΙΤ/ΓΕΣ, στην Γενική Συνέλευση και τον εορτασμό για τα 20 χρόνια του Συνδέσμου, που αποτελεί και ιστορική αναδρομή για το Όπλο των Τεθωρακισμένων. Η ομιλία - παρουσίαση:

 

  • Στρατηγέ, Πρόεδρε του Συνδέσμου Αποστράτων Αξκων Τεθνων

  • Σεβαστοί Στρατηγοί

  • Αγαπητοί Συνάδελφοι Εν Ενεργεία και εν Αποστρατεία

Κοιτώντας προς τα πίσω στο χρόνο, ως πρόσφατα αποστρατευθείς αξιωματικός του Όπλου των Τεθωρακισμένων θα προσπαθήσω να εντοπίσω, να διακρίνω και να περιγράψω, εν συντομία, τα σημεία καμπής, τα σημεία σταθμούς στην ιστορία του Όπλου μας. Δεν είναι κάτι εύκολο, παρά τα 38 χρόνια υπηρεσία μου στο Στρατό. Θεωρώ ότι μπορώ να διακρίνω με σχετική ευχέρεια αυτά που έγιναν τα τελευταία 35 χρόνια που αποτελούν και τα μισά της ιστορία του Όπλου των Τεθνων αλλά για τα υπόλοιπα 35, τα πρώτα 35 χρόνια που προφανώς ήταν και τα πλέον κρίσιμα, εκεί χρειάστηκε να ανατρέξω σε αρχειακό υλικό και κυρίως να συλλέξω πληροφορίες και κλίμα εποχής από τους πρωταγωνιστές. Ως πρωταγωνιστές προσδιορίζονται κατά βάση τα στελέχη του Όπλου, πολλά μάλιστα από τα οποία αυτά που διαμόρφωσαν τις εξελίξεις, τις πρώτες δεκαετίες, δεν βρίσκονται πια στη ζωή. Με την ευκαιρία της σημερινής εορτής και με την ιδιότητα του πρώην Δντη του Όπλου αποτίω φόρο τιμής στα στελέχη του Όπλου μας που έχουν φύγει από ζωή αλλά μας έχουν αφήσει αυτή τη μεγάλη παρακαταθήκη των 70 ετών, τους σταθμούς της οποίας θα προσπαθήσω να αναδείξω παρακάτω.

Κοιτάζοντας λοιπόν χρονικά προς τα πίσω διαπιστώνω ότι το Όπλο, τα 70 αυτά χρόνια εξελισσόταν με καταιγιστικούς ρυθμούς σε τέτοιο βαθμό που πλέον δεν μπορείς να εντοπίσεις κομβικές ημερομηνίες εξέλιξης αλλά απλά μπορεί να εστιάσεις σε επιλογές και σε περιόδους προσπαθειών ευόδωσης ενός ή περισσοτέρων ταυτόχρονα στόχων, οι οποίες μάλιστα αλληλεπικαλύπτονται χρονικά μεταξύ τους σ’ ένα πυκνό και καταιγιστικό ρυθμό εξελίξεων.

Αλλά ας μπούμε στο θέμα μας και ας αναφέρουμε αυτές τις χρονικές περιόδους σταθμούς στην εξέλιξη του Όπλου μας.

1ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ

2ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων Μ 24

3ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων Μ 47

4ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων Μ 48

5ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων ΑΜΧ 30

6ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων LEOPARD 1.

7ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων LEOPARD 2.

8ος Σταθμός: Η δημιουργία του ΚΕΤΘ στην Αυλώνα.

9ος Σταθμός: Η δημιουργία της ΧΧης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, των Διοικήσεων Μάχης - Τεθωρακισμένων Ταξιαρχιών.

10ος Σταθμός: Η δημιουργία, η απόκτηση και η συνεχής αναβάθμιση σύγχρονων εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων και μέσων

11ος Σταθμός: Η ίδρυση και λειτουργία του ΣΑΙΤΘ

1ος Σταθμός - ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ

Το 1947, ήταν η πρώτη φορά που ο Στρατός μας παραλάμβανε ένα πραγματικό άρμα μάχης και μάλιστα σε σημαντικούς αριθμούς. Τα 2 επόμενα έτη 1948 – 1949, τα 52 αυτά άρματα αξιοποιήθηκαν επιχειρησιακά συμμετέχοντας στις τότε επιχειρήσεις. Τα άρματα ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ εισήγαγαν το νεοϊδρυθέν τότε Όπλο μας στη νέα εποχή, στην εποχή των αρμάτων, αν και παρέμειναν σε χρήση για μόλις μια 10ετία.

 

2ος Σταθμός - Μ24

Στα τέλη του έτους 1950, ήταν η πρώτη φορά που ο Στρατός μας άρχισε να παραλαμβάνει άρματα μάχης τύπου Μ24 και μάλιστα σε αριθμό τέτοιο που του επέτρεψαν σταδιακά να συγκροτήσει για πρώτη φορά πλέον της μιας μονάδας αρμάτων (τότε «Συντάγματος Αρμάτων»). Άρματα Μ24 ο Στρατός μας παραλάμβανε σταδιακά από τις ΗΠΑ για τις 3 συνεχόμενες δεκαετίες (50, 60, 70). Μάλιστα το 1975 παρέλαβε μαζικά 121 επιπλέον Μ24 από την Ιταλία, ενισχύοντας έτσι το στόλο που έφτασε τα 210 συνολικά Μ24, επιβεβαιώνοντας τις καλές εντυπώσεις που είχε αποκομίσει το Όπλο, από τα συγκεκριμένα άρματα. Τα Μ24 έμειναν σε υπηρεσία περισσότερο από 4 δεκαετίες και χρησιμοποιήθηκαν εντατικά στα νησιά, κυρίως μετά το 1974 και την τότε περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεών μας με την Τουρκία. Τη δεκαετία του 80 άρχισαν σταδιακά να αποσύρονται και να χρησιμοποιούνται ως σταθερά πυροβολεία στις ακτές των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, προσφέροντας έτσι στην άμυνά μας για 5 περίπου δεκαετίες. Κρίνεται ιστορικά σκόπιμο να αναφέρω ότι Ίλη αρμάτων Μ24 στάλθηκε με την Ελληνική Μεραρχία και στη Κύπρο μας και παρέμειναν εκεί για μια 4ετία συμβάλλοντας αποφασιστικά στην αποτροπή της Τουρκικής απειλής κατά της Μεγαλονήσου.

 

3ος Σταθμός - Μ47

Το 1957 ήταν το έτος που άρχισε η παραλαβή των πρώτων αρμάτων Μ47 που αποτέλεσαν και τα πρώτα μέσα άρματα του Στρατού μας. Με εκείνα τα πρώτα Μ47 συγκροτήθηκαν και οι 2 πρώτες Επιλαρχίες Μέσων Αρμάτων η 21 και η 22 ΕΜΑ και έτσι ο όρος «Επιλαρχία» αντικατέστησε τότε τον όρο «Σύνταγμα Αρμάτων». Ο Στρατός μας παρέλαβε συνολικά 423 Μ47, η δε παραλαβή τους διήρκησε σταδιακά μια 20ετία (1957 – 1977). Τα άρματα αποσύρθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 90, μετά τις μαζικές παραλαβές αρμάτων στο πλαίσιο της Συνθήκης.CFE, δηλαδή της Συνθήκης Μείωσης των Συμβατικών Όπλων στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο.

 

4ος Σταθμός - Μ48

Το 1963 αποτελεί και αυτό με τη σειρά του χρονιά ορόσημο. Τότε εισήλθαν σε υπηρεσία τα πρώτα άρματα Μ48. Το συγκεκριμένο άρμα αποτελεί το εμβληματικό μας άρμα που συνεχίζει να υπηρετεί και σήμερα, μετά από 54 χρόνια υπηρεσίας, ενώ ακόμη δεν έχει φανεί στον ορίζοντα η πιθανότητα απόσυρσης ή αντικατάστασής του. Το Μ48 είναι και το άρμα που κατέχει το αξεπέραστο ρεκόρ του αριθμού των περισσοτέρων εισελθόντων αρμάτων σε χρήση στον Ελληνικό Στρατό. Συγκεκριμένα αποκτήθηκαν από τα αμερικανικά αποθέματα 837 Μ48 (από το 1963 έως και το 1974) 110 Μ48Α2C (τα έτη 1983-84-85) από την πρώην Δυτική Γερμανία και 390 μεταχειρισμένα Μ48Α5 (τα έτη 1988 έως και 1991) και πάλι από τα αμερικανικά αποθέματα. Συνολικά τα άρματα οικογένειας Μ48 έφτασαν τα 1337 από τα οποία 565 εισήλθαν μαζικά σε χρήση το 1971. Τα έτη 1979 έως και 1987, 218 Μ48 αναβαθμίστηκαν στην έκδοση Μ48Α3 και 326 αναβαθμίστηκαν στην έκδοση Μ48Α5. Η επιλογή της έκδοσης Μ48Α3 κρίνεται ως ιδιαίτερα εφυής και επισημαίνεται ότι δεν επελέγει από τους Τούρκους στο αντίστοιχο δικό τους πρόγραμμα αναβάθμισης των Μ48 που αριθμητικά ξεπέρασε κατά πολύ το αντίστοιχο Ελληνικό. Τα Μ48Α3 ήταν ομοιότυπα στο σκάφος με τα Μ48Α5, στο δε πύργο ήταν επίσης ομοιότυπα πλην της διατήρησης του πυροβόλου των 90 χιλ. που επέτρεπε στα άρματα να αξιοποιούν τα 400.000 και πλέον βλήματα 90 χιλ. που ήδη υπήρχαν στα Ελληνικά αποθέματα. Υπόψη ότι ο Ελληνικός Στρατός είχε στις αρχές της δεκαετίας του 80 αποκτήσει και σύγχρονα βλήματα APFSDS στο διαμέτρημα των 90 χιλ. που αύξαναν κατακόρυφα τις επιδόσεις διάτρησης και ουσιαστικά κατέστρεφαν κάθε άρμα του τότε Τουρκικού οπλοστασίου (συμπεριλαμβανομένων και των LEO1).

 

5ος Σταθμός - AMX 30

Στα τέλη της δεκαετίας του 60, ή Χώρα υλοποιεί για πρώτη φορά ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα με εθνικές πιστώσεις ενώ μέχρι τότε εισήγαγε μαζικά μεταχειρισμένο αμερικανικό υλικό που παραχωρούνταν στα πλαίσιο προγραμμάτων στρατιωτικής βοήθειας. Έτσι το έτος 1970, η Χώρα αποκτά για πρώτη φορά νέα άρματα με δικούς της πόρους. Επρόκειτο για τα γαλλικής προέλευσης, ΑΜΧ-30, τα οποία αποτέλεσαν τα πρώτα άρματα που αποκτήθηκαν και υπερτερούσαν σημαντικά απ’ αυτά που διέθετε, μέχρι τότε, η εξ ανατολών απειλή. Η ποιοτική υπεροπλία, που παρείχαν τα ΑΜΧ-30, έναντι του αντιπάλου, διήρκησε για μία περίπου 10ετία. Τα ΑΜΧ 30 αγοράστηκαν με εθνικές πιστώσεις σε 2 παρτίδες. Τα πρώτα 60 αποκτήθηκαν τα έτη 1970 έως και 1973 ενώ τα δεύτερα 130 αποκτήθηκαν τα έτη 1974 - 1978. Παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και τις αρχές της δεκαετίες του 90 οπότε αποσύρθηκαν στο πλαίσιο της Συνθήκης CFE ενώ αριθμός επαρκής για μια επιλαρχία αρμάτων μεταβιβάστηκε στη Κύπρο μας και συνέχισε να υπηρετεί εκεί γι’ άλλα 15 και πλέον χρόνια.

 

6ος Σταθμός - LEO 1

 

 

 

Τα πρώτα 106 LEO 1 στην έκδοση LEO1GR αγοράστηκαν με εθνικές πιστώσεις και εισήλθαν σε υπηρεσία τα έτη 1983-1984. Στη συνέχεια το έτος 1992 παρελήφθησαν 170 LEO1V από την Ολλανδία στα πλαίσια της συνθήκης CFE. Από το 1993 μέχρι και το 2006 ακολούθησαν άλλες 5 επιμέρους παραλαβές αρμάτων LEO1A5 που ανέβασαν τον συνολικό αριθμό της έκδοσης LEO1A5 σε 501 άρματα. Συνεπώς συνολικά εισήλθαν σε υπηρεσία επί 20 και πλέον έτη, 776 άρματα LEO1, αποτελώντας έτσι τον δεύτερο σε μέγεθος τύπο αρμάτων, μετά τα Μ48, που εισήλθε σε υπηρεσία στο Όπλο των ΤΘ. Τα 501 LEO1A5 αποτελούν και σήμερα και θα συνεχίσουν να αποτελούν τον πολυαριθμότερο τύπο σε υπηρεσία τουλάχιστον μέχρι το 2030. Συνεπώς η επιλογή του τύπου LEO1 ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 70 και η εμμονή στην απόκτηση LEO1A5 από τα τέλη της δεκαετίας του 80, δικαίωσε απόλυτα τους διαχρονικούς σχεδιασμούς της ΔΙΤ.

 

7ος Σταθμός - LEO2HEL

 

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το Όπλο μας σχεδίασε και υλοποίησε 2 κολοσσιαία προγράμματα, από πλευράς κόστους, που αφορούσαν την απόκτηση αρμάτων 3ης γενιάς. Το συνολικό κόστος ξεπέρασε τα 2 δις ευρώ. Η Ελλάδα απέκτησε 170 νέα άρματα LEO2HEL και 183 μεταχειρισμένα LEO2A4 από τα Γερμανικά αποθέματα. Αυτό την κατέστησε τη Ελλάδα τη Χώρα χρήστη με το μεγαλύτερο εν ενεργεία στόλο αρμάτων LEO2 στον κόσμο και ΔυτικοΕυρωπαϊκή Χώρα με το μεγαλύτερο στόλο αρμάτων συνολικά (στις ΔυτικοΕυρωπαϊκές Χώρες έχει συμπεριληφθεί και το τμήμα της Ευρωπαϊκής Τουρκίας καθώς και τα άρματα που σταθμεύουν εκεί).

 
8ος Σταθμός - ΚΕΤΘ

Οι διαδικασίες δημιουργίας του Κέντρου Εκπσεως Τεθνων ξεκίνησαν το 1965 και ολοκληρώθηκαν, μετά από 10ετία, το 1975. Το έργο ήταν τεράστιο και πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Το μέγεθος της έκτασης, η πληθώρα και η επάρκεια των εγκαταστάσεων, η ορθότητα της επιλογής του χώρου (εγγύτητα στο σιδηροδρομικό και οδικό άξονα) και η γειτνίαση με τον εθνικό δρυμό της Πάρνηθας που δεν επιτρέπει την περαιτέρω οικιστική ανάπτυξη, δικαίωσαν αυτούς που σχεδίασαν, επέλεξαν, αποφάσισαν και κατασκεύασαν το νέο ΚΕΤΘ. Το Κέντρο παραμένει ακόμη και σήμερα αξεπέραστο για τα Ελληνικά δεδομένα και αποτελεί εγκατάσταση προβολής όχι μόνο του Όπλου άλλα και του ΕΣ γενικότερα.

 

9ος Σταθμός - ΧΧη ΤΜ - ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ

Τα έτη 1954 – 1956 συγκροτήθηκαν οι πρώτες Διοικήσεις Μάχης και αυτές υπήχθησαν υπό την νεοσυγκροτηθείσα ΧΧη Τεθωρακισμένη Μεραρχία. Τα έτη 1971 – 1978 οι Διοικήσεις Μάχης μετασχηματίστηκαν στις Τεθωρακισμένες Ταξχιες που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι η υιοθέτηση της οργάνωσης της Ταξιαρχίας με την μορφή και τη πληρότητα που τη γνωρίζουμε, υιοθετήθηκε από το Στρατό μας πρώτα για το Όπλο των Τεθωρακισμένων και μεταγενέστερα το πετυχημένο πείραμα υιοθετήθηκε και για την μετάπτωση των Συνταγμάτων Πεζικού σε Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες.

 

10ος Σταθμός - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Η δημιουργία, η απόκτηση και η συνεχής αναβάθμιση σύγχρονων εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων και μέσων αποτελούσε διαχρονική επιδίωξη του στελεχών του Όπλου μας. Σ’ αυτή τη προσπάθεια ξεχωρίζουν:

- Τα 2 πεδία Βολής Ξάνθης και Λιτοχώρου που είναι τα πλέον σύγχρονα και οργανωμένα πεδία βολής που διαθέτουμε και καλύπτουν τις ανάγκες όλου του Στρατού μας.

 

- Οι 4 γενιές εξομοιωτών

 

- Η 1η γενιά, στα τέλη δεκαετίας του ’70, ο αναλογικός εξομοιωτής οδήγησης ΑΜΧ-30 στο ΚΕΤΘ,

- Η 2η γενιά, στα μέσα δεκαετίας ’90 που αποτελούνταν από τον εξομοιωτή διαδικασίας βολής LEO1V, τους εξομοιωτές οδήγησης στο ΚΕΤΘ και τους εξομοιωτές βολής στη Ξάνθη, στην Αλεξανδρούπολη και στο Λαγό

- και η 3η και 4η γενιά που συγκροτούν το ΚΕΞ στην Αλεξανδρούπολη και περιλαμβάνουν εξομοιωτές τακτικής, βολής και οδήγησης LEO 15, LEO 2A4 και LEO 2HEL.

- Τα τεχνολογικά προχωρημένα εκπαιδευτικά μέσα, όπως τα συστήματα εξομοιωτών πεδίου τύπου SIMFIRESIMKILL που αγοράστηκαν στις αρχές τις δεκαετίες του 80 και το σύστημα παρακολούθησης και αξιολόγησης της βολής σε πραγματικό χρόνο LFME (Live Fire Monitoring Equipment)

 

11ος Σταθμός - ΙΔΡΥΣΗ - ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΑΑΙΤΘ

Το 1996, το Όπλο μας ήδη αριθμούσε 50 χρόνια ιστορίας (δεν το γιορτάσαμε δυστυχώς) και ήδη υπήρχαν εκατοντάδες μονίμων στελεχών που είχαν αποχωρήσει τα προηγούμενα χρόνια καθώς και χιλιάδες εφέδρων στελεχών. Όλοι αυτοί ήταν εκείνοι που οικοδόμησαν το Όπλο μας και που μέχρι τότε παρέμεναν εν πολλοίς στην αφάνεια. Η Δημιουργία του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών ΤΘ είχε ένα και μόνο σκοπό να διατρανώσει την παρουσία των στελεχών που αποχώρησαν από την ενεργό υπηρεσία αλλά που συνεχίζουν να πονούν το Όπλο, να ανησυχούν για την εξέλιξή του, θέλουν να διατηρούν τους άρρηκτους δεσμούς με τους εν ενεργεία συναδέλφους τους που άλλωστε αποτελούν τα πνευματικά τους παιδιά, να τους υποστηρίζουν και να διαχέουν το πνεύμα του Ιππικού και των Τεθωρακισμένων οργανωμένα στη κοινωνία. Έχοντας διαβάσει όλα τα τεύχη του περιοδικού του ΣΑΙΤΘ όλα αυτά τα χρόνια διαπίστωσα και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Εκεί υπό μορφήν άρθρων έγινε σημαντική προσπάθεια να διασωθούν μνήμες από την ιστορία του Όπλου μας. Αυτή η προσπάθεια πήρε και άλλη μορφή με πιο χειροπιαστό τρόπο, τα τελευταία χρόνια. Με πρωτοβουλία και αποκλειστικές ενέργειες του Συνδέσμου δημιουργήθηκε εκ του μηδενός το μνημείο ιππικού στο Μέτσοβο ως ελάχιστη προσφορά στη γενιά των ιππέων του Σαράντα που μέχρι τότε κανείς δεν τιμούσε ξεχωριστά. Η σημερινή εκδήλωση επιβεβαιώνει ότι η λειτουργία του Συνδέσμου, μας ενώνει και φέρνει κοντά τα εν ενεργεία και τα εν αποστρατεία στελέχη του Όπλου μας.

Συμπεράσματα

Μελετώντας τους σταθμούς εξέλιξης του Όπλου μας, εύκολα διαπιστώνουμε τα παρακάτω:

- Συνεχής επένδυση στην καινοτομία και στην εκπαίδευση.

- Παρακολούθηση των παγκόσμιων τεχνολογικών εξελί-ξεων στο τομέα των αρμάτων και υιοθέτηση βέλτιστων λύσεων για το Όπλο στο τομέα της εκπσης άλλα και στις επιλογές του αρματικού δυναμικού.

- Η Χώρα 3 φορές σε 3 διαφορετικές δεκαετίες 70, 80 και 2000 επέλεξε το Όπλο των ΤΘ για να υλοποιήσει γι’ αυτό, εξαιρετικά μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα για την αποτροπή της απειλής. Το διπλό πρόγραμμα των ΑΜΧ-30 ήταν το μεγαλύτερο εκείνης της δεκαετίας για το Στρατό Ξηράς και μακράν το μεγαλύτερο σε κόστος απ’ αυτά που υλοποίησαν άλλα Όπλα. Το πρόγραμμα των LEO1GR στις αρχές του 80 ήταν και αυτό το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα του Στρατού Ξηράς, εκείνη τη 10ετία. Το ίδιο συνέβη και με το διπλό πρόγραμμα των LEO2. Τα 2 δις είναι μακράν το μεγαλύτερο πρόγραμμα σε ύψος από ιδρύσεως του Στρατού μας και είναι προφανές ότι τα επόμενα χρόνια λόγω οικονομικής συγκυρίας δεν πρόκειται να δούμε κάτι αντίστοιχο όχι μόνο για τα ΤΘ άλλα και τον ΕΣ γενικότερα.

- Μακροχρόνιο Σχεδιασμό και πιστή τήρηση του σε βάθος δεκαετιών από τη Διεύθυνση του Όπλου. Η πιστή τήρηση του Σχεδιασμού δε σημαίνει απλά την τήρηση των αποφάσεων των προηγουμένων αλλά πλήρη ενστερνισμό της ορθότητας της απόφασης και εμμονή με μεγαλύτερο σθένος στην εφαρμογή της από τους επόμενους.

- Ορθότητα του Σχεδιασμού και επιτελική επάρκεια που εκφραζόταν διαχρονικά από την ικανότητα πρόβλεψης. Ενδεικτικά προβάλλεται η εκτίμηση για την εξέλιξη του Στόλου των αρμάτων μας που συνέταξε η Διεύθυνση μας το 1994. Εντυπωσιάζει η ακρίβεια της εκτίμησης - πρόβλεψης. Με την ευκαιρία προβάλλεται για λόγους ιστορικής μνήμης κομμάτια από τη δεύτερη σύμβαση προμήθειας των ΑΜΧ 30. Υπογράφηκε το Μάιο του 1974, μια εποχή που τις συμβάσεις προμήθειες των αρμάτων τις υπέγραφε ο Δντης Τεθωρακισμένων και όχι υπουργοί ή άλλοι πρόσκαιρα διορισμένοι κρατικοί λειτουργοί που ακόμη και σήμερα τους τυλίγουν σκιές για τις υπογραφές τους. Η δε προμήθεια, επί το ελληνικότερον «μίζα» σαφώς αναγραφόταν στη σύμβαση, ανερχόταν μόλις στο 0,25% της αξίας της, εφορολογείτο κανονικά και επί της μίζας εφαρμόζοντας κρατήσεις 6,25% για την ενίσχυση του ΜΤΣ. Αργότερα το Κράτος κατάργησε τυπικά, δια νόμου, τη μίζα αλλά πέτυχε να δημιουργεί παραμένουσες σκιές.

Επίλογος Κλείνοντας την παρουσίαση μου θα ήθελα να απευθυνθώ στους εν αποστρατεία συναδέλφους και να τους θυμήσω τη ρήση του Αμερικανού Στρατηγού Μακάρθουρ, του νικητή των Πολέμων του Ειρηνικού και της Κορέας, μετά την αποστρατεία του, κατά την αποχαιρετιστήρια ομιλία του, στο Κογκρέσσο «Old Soldiers never die they just fade away», «Οι παλιοί στρατιώτες ποτέ δεν πεθαίνουν, απλά ξεθωριάζουν».

Ζήτω οι εν ενεργεία και εν αποστρατεία συνάδελφοι

Ζήτω τα Τεθωρακισμένα