Του Δημήτρη Λακαφώση Αντιστρατήγου ε.α.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2017, διεξήχθηκαν οι γερμανικές εκλογές με νίκη της Merkel αλλά με την από πολλά χρόνια μεγαλύτερη πτώση στο 32.9%(-8.)και με μεγαλύτερη από ποτέ πτώση και του αντιπάλου της και μέχρι πρότινος εταίρου της Σούλτς στο 20.5%(-5.2). Ενώ, βγαίνει ενισχυμένη ως τρίτη δύναμη, με 12,6%(+7.9) η εναλλακτική για τη Γερμανία, νεοναζιστικό ακροδεξιό κόμμα AFD, με ανησυχία για τη Γερμανία. Η άνοδος του AFD προέρχεται από προσχώρηση ψηφοφόρων της Merker και του Σούλτς.

Τώρα, η Merkel αντιμετωπίζει ένα πολύ δύσκολο πάζλ, έχει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού, όχι για περαιτέρω βελτίωση της οικονομίας που βρίσκεται σε καλή κατάσταση με το χαμηλότερο ποσό ανεργίας και το μεγαλύτερο πλεόνασμα στην Ευρώπη, αλλά για την ευρωπαΐκή κληρονομία της στο τέλος της τέταρτης θητείας της, όπου όπως είναι φυσικό αναμένεται φθορά. Η γερμανική οικονομία επέτυχε να κυριαρχίσει στην Ευρώπη, πράγμα που δεν επέτυχαν παλαιότερα τα Ναζιστικά όπλα.

Δύο σενάρια προβάλλουν στο σχηματισμό νέας κυβέρνησης συνασπισμού:
Πρώτον, συνεργασία και πάλι με τον σοσιαλιστή Σούλτς που φαίνεται μάλλον απίθανη, εφόσον ο Σούλτς δεν βάζει αυτό στο τραπέζι με το αιτιολογικό ό,τι η μέχρι τώρα συνεργασία έφερε την πτώση του. Στην πολιτική όμως τίποτε δεν αποκλείεται και μάλιστα τώρα που Γερμανός Προέδρος είναι σοσιαλιστής.

Δεύτερον, σχηματισμός κυβέρνησης Τζαμάικας (από το μαύρο-κίτρινο –λευκό συμβολικό χρώμα των συμμετεχόντων) με τους Φιλελευθέρους, οι οποίοι είχαν άνοδο στις εκλογές στο 10.7%(+6) και με τους Πρασίνους που είχαν άνοδο 8.9% (+0.5), σενάριο που δεν ευνοεί και τόσο την Merkel για την ευρωπαϊκή κληρονομία της στο τέλος της τέταρτης θητείας της.

Οι Φιλελεύθεροι των βιομηχάνων δεν επιθυμούν να δώσουν γερμανικά χρήματα στους άλλους και συνεπώς βοήθεια και προς την Ελλάδα. Συνδέουν τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση με Φιλελεύθερο υπουργό οικονομικών αντί Σόιμπλε και ο τελευταίος προορίζεται για πρόεδρος του γερμανικού κοινοβουλίου. Μάλλον είναι συγκρατημένοι και στις τελευταίες γαλλικές προτάσεις του Macron για ευρωπαϊκό κοινό προϋπολογισμό, ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ΕΖ, Ακαδημία εκπαίδευσης πληροφοριών για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, κοινή άμυνα, υιοθέτηση διαδικασιών για ενδυναμωμένο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέχρι τις επόμενες εκλογές το 2019. Ο Macron επιδιώκει ενισχυμένο Γαλλό- Γερμανικό άξονα και πρόσφατα πέρασε νόμο για επίμαχες εργασιακές μεταρρυθμίσεις που επί πολλά χρόνια ήταν στάσιμες στη Γαλλία. Ενώ, οι Πράσινοι δεν επιθυμούν τη μείωση του λιγνίτη στη βιομηχανία, πράγμα στο οποίο αντιτίθεται η Merkel.

Επιπλέον. η Merkel έχει να αντιμετωπίσει και την άνοδο του AFD που την αποδίδει στη μεταναστευτική- προσφυγική πολιτική της με το άνοιγμα κυρίως των συνόρων προς την Αυστρία και αναλαμβάνει την ευθύνη. Η συμμετοχή του AFD στο γερμανικό κοινοβούλιο είναι η πρώτη νεοναζιστικού κόμματος μετά το Β΄ΠΠ.

Βέβαια, οι νεοναζιστικές και ακραίες τάσεις έχουν ενδυναμώσει γενικότερα στην Ευρώπη με την ενίσχυσή τους στη Σουδία, Φιλανδία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία στη Γαλλία και μάλιστα στον πρώτο γύρω των εκλογών στη Γαλλία το ποσοστό ήταν μεγαλύτερο από αυτό της Γερμανίας. Ωστόσο, η ευρωπαΐκή κληρονομιά της Merkel μέχρι το τέλος της τετάρτης θητείας έχει να αντιμετωπίσει και άλλες δυσμενείς καταστάσεις, με την απομάκρυνση του Trump από τις μέχρι τώρα προσεγγίσεις προς την Ευρώπη, με το Brexit, με τις αντιρρήσεις των χωρών του Vinegrand για το μεταναστατευτικό- προσφυγικό πρόβλημα- αν και πριν το μεταναστατευτικό- προσφυγικό άρχισαν να εμφανίζονται ακραία φαινόμενα- και λοιπές πολιτικές αντιθέσεις ανατολικών ευρωπαϊκών χωρών και με τις αυξημένες τρομοκρατικές απειλές.

Αν και την Ελλάδα ευνοεί η μέχρι τώρα συνέχιση της κατάστασης, με την οποιαδήποτε πολική έκβαση μετά τις γερμανικές εκλογές απαιτείται η συνέχιση της τρίτης αξιολόγησης του τρίτου προγράμματος μέχρι το τέλος του 2017, ώστε να αρχίσουν από αρχές 2018 οι διαδικασίες για την ομαλή έξοδο από το τρίτο πρόγραμμα από Αύγουστο 2018.

Πικρή λοιπόν η νίκη της Merker, αφού από τώρα έχει να συμβιβάσει τα μάλλον προς το παρόν ασυμβίστα όχι μόνο για την Γερμανία αλλά και για όλη την Ευρώπη, με στήριγμα τον προς ενίσχυση Γερμανικό-Γαλλικό άξονα.