Του Δημήτρη Λακαφώση Αντιστρατήγου ε.α.
Στις 27 Οκτωβρίου 2017, το καταλανικό κοινοβούλιο ψηφίζει για την ανεξαρτησία της Καταλονίας από την κεντρική ισπανική κυβέρνηση της Μαδρίτης.

Ο συντηρητικός πρωθυπουργός της Ισπανίας Mario Rajoy, μετά την ενεργοποίηση, με εξουσιοδότηση της Γερουσίας, του συνταγματικού άρθρου 155, αναστέλλει την τοπική καταλονική κυβέρνηση, καθαιρεί τον καταλανό ηγέτη Puigdemon, διαλύει το καταλονικό κοινοβούλιο και παύει τον τοπικό αστυνομικό Διοικητή της Καταλονίας και προσδιορίζει τοπικές εκλογές στην Καταλονία για τις 21 Δεκεμβρίου 2017, με συμμετοχή ή μποϊκοτάρισμα από τους υποστηρικτές Puigdemon; Στην περίπτωση συμμετοχής, πιθανολογείται οι υποστηρικτές της ενότητας της Ισπανίας να αποκτήσουν πλειοψηφία με 72 έδρες( έναντι των μέχρι τώρα 45) από τις 135 στο καταλανικό κοινοβούλιο στις τοπικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2017. Διαφορετικά, προκύπτει απεχθής κατάσταση, εάν βέβαια δεν προηγηθεί των εκλογών διάλογος ή υποχωρήσεις για την ενότητα της Ισπανίας και επικρατήσουν βίαιες συμπεριφορές, όπως κατά των καθαιρεθέντων που επανέρχονται αυτοβούλως στην υπηρεσία. Προηγούμενο εφαρμογής του άρθρου 155 υπάρχει παλαιότερα στις ισπανικές Κανάριους νήσους, αλλά τελικά ακυρώθηκε.

Ο Mario Rajoy δηλώνει ότι ο νόμος θα εφαρμοσθεί και συνιστά ηρεμία και αναθέτει τον έλεγχο της άσκησης της εξουσίας στην Καταλονία, στην αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του. Ο Puigdemon προτρέπει δημοκρατική – ειρηνική αντίσταση από τους Καταλανούς κατά της επιβουλής άμεσης εξουσίας από τη Μαδρίτη στην Καταλονία. Παράλληλα, το συνταγματικό δικαστήριο αρχίζει ετυμηγορία κατά του Puigdemon για εξέγερση που επιφέρει κάθειρξη 30 ετών.

Επικρατεί διχασμός και παρατηρούνται μαζικές διαδηλώσεις κατά χιλιάδες εκατοντάδες στη Βαρκελώνη κατά των αυτονομιστών δύο μέρες μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Το σύνολο των υπολοίπων αυτόνομων κρατιδίων της Ισπανίας, πέραν της Καταλονίας, τάσσονται υπέρ της ενότητας της Ισπανίας. Οι Η.Π.Α., Γερμανία, η Γαλλία, η Ε.Ε. και η Κύπρος τάσσονται υπέρ του Mario Rajoy και η Ελλάδα, αν με καθυστέρηση κατά άλλους, δηλώνει επίσημα ότι είναι αντίθετη στη μονομερή ανεξαρτησία και την τροποποίηση των συνόρων και υποστηρίζει την εδαφική ακεραιότητα της Ισπανίας, ενώ η Σκωτία τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας και το Βέλγιο συνιστά διάλογο.