Του Δημήτρη Λακαφώση Αντιστρατήγου ε.α.


Στις 6 Ιουλίου 2015, την επόμενη του δημοψηφίσματος, συγκαλείται το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, για τη ελληνική κρίση και εκδίδεται κοινό ανακοινωθέν με επιδιώξεις στις αμέσως επικείμενες με τους τρείς δεσμούς διαπραγματεύσεις με ευθύνη της κυβέρνησης:

 ÷ Την επαρκή κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας.

÷ Αξιόπιστες μεταρρυθμίσεις, με κριτήριο την δίκαιη κατανομή των βαρών και προώθηση της ανάπτυξης, με τις κατά το δυνατόν λιγότερες υφεσιακές επιπτώσεις.
÷ Ισχυρό, εμπροσθοβαρές, αναπτυξιακό πρόγραμμα, πρωτίστως για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας.
÷ Δέσμευση για την έναρξη ουσιαστικής συζήτησης ως προς την αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους.
÷ Άμεση προτεραιότητα αποτελεί η αποκατάσταση της ρευστότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, σε συνεννόηση με την ΕΚΤ.
Στο Συμβούλιο των αρχηγών ο πρωθυπουργός παρουσίασε εξειδικευμένο δεκάλογο προτάσεων που θα επιχειρήσει να περάσει στις διαβουλεύσεις με τους τρείς δεσμούς, προτάσεις που δε διαφέρουν βασικά από τις προ του Δημοψηφίσματος: 
 
- Να μην καταργηθεί η έκπτωση του 30% στα νησιά
- Να αρθεί το μέτρο της προκαταβολής 100% του φόρου στις επιχειρήσεις 
 
- Η σταδιακή κατάργηση των προνομίων για τους αγρότες να πάει σε βάθος χρόνου
- Οι περικοπές στις αμυντικές δαπάνες να ξεκινήσουν από το 2016 –αυτή. 
  
- Η μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό να μετακινηθεί χρονικά
- Το ΕΚΑΣ να καταργηθεί στο τέλος του 2019
-Η περικοπή του 20% από τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ να γίνει σταδιακά.
- Η κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων να γίνει το 2019.
- Οι αλλαγές στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας να ξεκινήσουν τον Οκτώβριο του 2015.
- Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ να εφαρμοστεί αργότερα ώστε να δοθεί χρόνος για να ολοκληρωθεί η συζήτηση με τον Άνχελ Γκουρία.

Επιδιώκεται Δέσμευση για Έναρξη Συζήτησης του Ελληνικού Χρέους για μια Μόνιμη και Βιώσιμη Λύση

Λίγες ημέρες προ του Δημοψηφίσματος το ΔΝΤ αποφαίνεται επίσημα τώρα ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο υπό τις σημερινές συνθήκες και πρέπει να αναδιαρθρωθεί. Προτείνει παράταση του προγράμματος επί τρείς μήνες με €10δις και τριών ετών νέο πρόγραμμα με €50δις μέχρι το 2018 οπότε αναμένονται σημεία ανάκαμψης και σταθερότητας στην ελληνική οικονομία. Επίσης για το ελληνικό χρέος προτείνεται χάρη πληρωμής του για είκοσι χρόνια μέχρι το 2025 και μετά σταδιακή και τελική πληρωμή του χρέους σε τριάντα χρόνια μέχρι το 2055.
Γενικά, σε προτάσεις για μείωση του χρέους δε συμφωνεί η ΕΖ και μέχρι τώρα αποφεύγει να κάνει συζήτηση σχετικά με τη μείωση του χρέους και με σαφείς ενδείξεις ότι έχει αντίρρηση όπως πολλάκις προτείνει το ΔΝΤ να αναλάβει το χρέος μόνο η ΕΖ. Επιπλέον, γνωρίζει τις μέχρι τώρα αντιρρήσεις των άλλων χωρών σχετικά με μειώσεις χρεών, αφού βλέπουν να πληρώνουν αυτές το κόστος της μείωσης.
Η ΕΖ, βέβαια, φάνηκε διαθέσιμη με την απόφασή του το 2012 να συζητήσει το ελληνικό χρέος, εφόσον επιτευχθούν οι σκοποί της απόφασης, όπως μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού. Όμως, έκτοτε με διαφορετικές εκτιμήσεις δε συζητήθηκε ακόμη το χρέος, παρά τις συνεχείς αιτιάσεις της ελληνικής κυβέρνησης που τώρα επιδιώκει για δέσμευση για την έναρξη συζήτησης του χρέους, ώστε να προκύψει μια μόνιμη και βιώσιμη λύση από τις διαπραγματεύσεις.
Σύμφωνα με άλλες οικονομικές αναλύσεις το 2020 το χρέος αναμένεται να είναι 150% του ΑΕΠ, ενώ πρέπει να είναι 117% του ΑΕΠ -αντιστοιχεί σε μείωση κατά 30% του ΑΕΠ- όπως αποφάνθηκαν για κατά το δεύτερο δάνειο το φθινόπωρο του 2012 ως ελάχιστο όριο για να είναι βιώσιμο το χρέος.