Γράφει ο Ιωάννης Κάλυμνος Έφεδρος Ανθυπίλαρχος

Έχει περάσει μια εβδομάδα σκληρής δουλειάς στο εξωτερικό. Πελάτες, επιθεωρήσεις, συναντήσεις και πολλά χιλιόμετρα. Ευτυχώς, όμως, το ταξίδι τελειώνει και βρίσκεσαι στο αεροδρόμιο για την επιστροφή. Check-inκαι παράδοση αποσκευών. Περνάς τον έλεγχο στο μεγάλο “αποστειρωμένο”αεροδρόμιο και λίγο μετά επιβιβάζεσαι στο αεροσκάφος. Το κάθισμα είναι άνετο, στην έξοδο κινδύνου, και με καλή θέα μπροστά.Στη θήκη του μπροστινού καθίσματος, παρατηρείς το πρόσωπο γνωστού αθλητή – celebrity να κοσμεί το εξώφυλλο του περιοδικού της αεροπορικής εταιρείας. Σκέψεις σε κατακλύζουν, προβληματισμοί για το τι μας ωθεί να διαλέγουμε συγκεκριμένους ανθρώπους και να τους κάνουμε ήρωες. Τι είναι άραγε αυτό που κάνει την κοινωνία μας να θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της τέτοιες «διασημότητες»;

Δεν πέρασε πολύ καιρός από τότε που βρέθηκες δίπλα στους άνδρες σουγια μια εβδομάδα στο πεδίο των ασκήσεων. Μια εβδομάδα δίπλα σε ανθρώπους καθημερινούς και ταυτόχρονα ξεχωριστούς. Άραγε τι να είναι αυτό που σεώθησε να επιστρέψεις εκεί, τι είναι αυτό που σεγύρισε πίσω στην Μονάδα και τους άνδρες σου; Το ένιωσες και το κατάλαβες πολύ καλά εκείνες τις ημέρες. Ήταν μία Πέμπτη πρωί, τέλος Σεπτέμβρη, όταν παρουσιάστηκες στην Μονάδα σου και ξεκίνησεςγια τον όρχο όπουσε συνάντησε ο Βασίλης, Αρχιλοχίας και «δικός σου» από παλιά. «Έλα να σε βοηθήσω σου λέει», του αποκρίνεσαι ότι δεν πειράζει και σου απαντά «εάν δεν βοηθήσω εσένα ποιον θα βοηθήσω»… Στον όρχο συναντάς τους υπόλοιπους και γρήγορα τακτοποιείσαι, έχεις πλήρωμα τον Κώστα, τον Γιάννη και τον Παναγιώτη. Με τον Κώστα γνωρίζεστε από παλιά και έχεις βγάλει πολλές ασκήσεις μαζί, δύσκολος χαρακτήρας αλλά καρδιά μάλαμα και δουλευταράς. Ο Γιάννης μάχιμος από τους λίγους, επαγγελματίας άψογος και ο Παναγιώτης, Δόκιμος της Ίλης σου, καλός και πρόθυμος. Έχεις πλέον το πλήρωμά σου.

Παρασκευή ξημερώματα ορθώνετε φάλαγγα έξω από τους Όρχους, είσαι το πλευρικό του Ουλαμαγού και το σενάριο είναι ενδιαφέρον, αντεπίθεση, ανταπόδοση πυρών και περισυλλογή πεδίου μάχης, απαιτητικό και επίπονο αλλά ταυτόχρονα συνιστά πρόκληση. Η πρώτη μέρα κυλά γρήγορα. Το απόγευμα φθάνετε στον χώρο διανυκτέρευσης και στρατοπεδεύετε. Θα είστε η Ίλη μεταξύ σας, όπως πρέπει… Διανυκτέρευση και πρωινό ξύπνημα. Ξύρισμα και περιποίηση στην υδροφόρα με έναν φακό παρέα. Στο βάθος τα φώτα της Ξάνθης ακόμη τρεμοπαίζουν. Στην συνέχεια ελληνικός καφές στην τραπεζαρία ενώ η Ίλη σιγά σιγά ξυπνάει. Ο Γιώργος είναι ο σιτιστής σας, εξαιρετικός και φιλότιμος έχει φροντίσει να μην σας λείψει τίποτα, πρωινό πλούσιο και για όλα τα γούστα, με εμμονή όμως στα φρέσκα πεπόνια που είχε κουβαλήσει από το κτήμα του ειδικά για εσάς. «Φάε πεπόνι, το καλύτερο πρωινό!» δεν ξεχνάει να σου θυμίζει. Γρήγορα ετοιμάζεστε και σε λίγο είστε στα κομμάτια σας. Εκτέλεση του σχεδίου και κινήσεις όλη μέρα. Σκόνη και πάλι σκόνη αλλά και αδρεναλίνη στο κόκκινο. Οι στιγμές έντασης εναλλάσσονται με εκείνες της αναμονής.

Κυριακή πρωί και πάλι στην αφετηρία. Κατά το πρόγραμμα, γενική δοκιμή με ιπτάμενα μέσα και πραγματικά πυρά. Έχετε λάβει οδηγίες, στο προκαθορισμένο σημείο θα δεχτείς πυρά και θα αναφέρεις. Το έχεις συλλάβει, το έχεις κατανοήσει αλλά τώρα που ήρθε η ώρα να εκτελέσεις οι σκέψεις σε κατακλύζουν. Φαίνεται απλό αλλά δεν είναι, εν πάση περιπτώσει εκτελείς και σημειώνεις τα λάθη σου, την επόμενη φορά θα τα πας καλύτερα, σκέπτεσαι. Δοκιμάζετεξανά και ξανά βρίσκεις ρυθμό. Τα απόγευμα θα έρθουν επίστρατοι στρατιώτες για εκπαίδευση, μία κλάση ΟΔΜΑ. Σε φωνάζει ο Δκτης, «Ανθλχε, το άρμα σου, τον Οδηγό σου, και βγαίνεις για εκπαίδευση!», «μάλιστα» αποκρίνεσαι και ετοιμάζεσαι, είσαι και πάλι στο στοιχείο σου, καβάλα στο άρμα, μόνος στο πεδίο… Οι επίστρατοι οδηγοί σου φτιάχνουν την διάθεση, νεαρά παιδιά με καθαρό βλέμμα και προθυμία, χαίρεσαι να μοιραστείς μαζί σου την εμπειρία. Οι ώρες περνούν γρήγορα και έχει σχεδόν νυχτώσει, όταν τελειώνεις. Καθώς παρκάρεις στον όρχο, παρατηρείς κινητικότητα, ένα από τα κομμάτια θα χρειαστεί αλλαγή κινητήρα, απρογραμμάτιστη. Παίρνεις θέση και παρατηρείς. Ο ουλαμός είναι μαζεμένος και ετοιμάζεται. Σε λίγο το κάλυμμα έχει βγει και ο βεβλαμένος κινητήρας ετοιμάζεται για αφαίρεση. Παρατηρείς μια συγκλονιστική χορογραφία να ξετυλίγεται μπροστά σου ενώ είσαι καθισμένος πάνω στην θυρίδα του κομματιού σου. Άνδρες και μηχανές σε απόλυτη αρμονία να δουλεύουν σα συγχρονισμένα ρολόγια μέσα στο σκοτάδι. Από μακριά φτάνει και ο Δημήτρης με τον Βούβαλο κουβαλώντας τον εφεδρικό κινητήρα, σε λίγο όλα είναι έτοιμα και το πρώην ακινητοποιημένο κομμάτι λαμβάνει την θέση του δίπλα στα άλλα.

Το τελευταίο βράδυ όλη η Ίλη είναι μαζεμένη στην τραπεζαρία, έχεις παραγγείλει από το ΚΨΜ και τους κερνάς. Τους ευχαριστείςόλους θερμά, γιατί σου απέδειξαν ότι είσαι ικανός να βιώσεις συναισθήματα ανώτερα από αυτά της καθημερινότητας, νιώθεις κομμάτι της Ίλης, κομμάτι της 2ης Ίλης, όπως τότε.

Δευτέρα πρωί λαμβάνεις την θέση σου στην αφετηρία, στον ασύρματο ακούς τον Δκτη να επαναλαμβάνει το σενάριο και την τμηματική Δγη. «Κεραυνός Τώρα!» ο Ανθλχος στο πλευρικό ξεκινά και ακολουθείς κλιμακηδόν αριστερά. Στην εσωτερική δίνεις οδηγίες στον οδηγό σου και ταυτόχρονα στόχους στον πυροβολητή. Προχωράτε ενώ γύρω σου εξελίσσεται το σενάριο. Δέχεσαι πυρά, σταματάς, ανταποδίδεις και αναφέρεις. Το περισυλλογής καταφθάνει, κατεβαίνετε, τα δένετε μαζί και σε τραβά προς τα πίσω. Δεν αργείς από τον ασύρματο να ακούσεις ότι τα υπόλοιπα κομμάτια αναφέρουν κατάληψη. Αποκατάσταση και ακολουθείς και εσύ τους υπόλοιπους. Ακολουθεί παρέλαση μπροστά στον Υφυπουργό και στην συνέχεια ομαδική φωτογραφία της Επιλαρχίας επάνω στα κομμάτια. Ο Δκτης λάμπει από χαρά και εσείς μαζί του.

Η αναπόληση τελειώνει απότομα όταν η αεροσυνοδός σου λέει πως πρέπει να προσδεθείς για την απογείωση. Ξαφνικά επιστρέφεις στο παρόν και στο πρόσωπο του αθλητή που εξακολουθεί να σε κοιτά. Ήρωες και διασημότητες, σκέφτεσαι και χαμογελάς. Εάν ξέραμε καλύτερα, στα πρωτοσέλιδα θα έπρεπε να υπάρχουν πρόσωπα άλλα, διαφορετικά. Θα ήταν το πρόσωπο του Γιώργου που έκανε ατελείωτα χιλιόμετρα για να μην λείψει τίποτα από τους συναδέλφους του. Θα ήταν του Δημήτρη που μέσα στο σκοτάδι πήγε πίσω στην Επιλαρχία για να φέρει τον εφεδρικό κινητήρα και να μην μείνει κανένα άρμα πίσω. Θα ήταν το πρόσωπο του καθένα που έδωσε και δίνει τον αγώνα του έντιμα και με ακεραιότητα γιατί θέλει να κάνει απλά σωστά την δουλειά του και να μην κρεμάσει τους συναδέλφους του. Εάν ξέραμε… ευτυχώς κάποιοι είμασταν τυχεροί και υπηρετήσαμε στα Τεθωρακισμένα, σκέφτεσαι, και με αυτή την σκέψη να σε συντροφεύει ασφαλίζεις την ζώνη σου καθώς το αεροπλάνο τροχοδρομεί…

 

Αφιερωμένο σε όλους του εν όπλοις αδερφούς μου…