Γράφει ο Νίκος Μελέτης Δημοσιογράφος

Με μια επιστολή η οποία αποτελεί πραγματικό μανιφέστο των ακραίων διεκδικήσεων της εις βάρος της χώρας μας, η Τουρκία διαλύει τις ψευδαισθήσεις που πιθανόν είχαν δημιουργηθεί στην Αθήνα, ότι οι τελευταίες συναντήσεις, η αποκλιμάκωση και οι μηχανισμοί απευθείας επαφών μεταξύ των δυο χωρών θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ουσιαστικό διάλογο.

Η επιστολή που κατατέθηκε την επομένη ημέρα από τη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ δείχνει ότι το χάσμα μεταξύ των δυο χωρών παραμένει μεγάλο και ότι η υποτιθεμένη αποκλιμάκωση της έντασης δεν έχει βάθος, παρά μόνο συγκυριακό χαρακτήρα και συνεπώς δεν επιτρέπει κανέναν εφησυχασμό.

Στην επιστολή με ημερομηνία 15 Ιουνίου που δημοσιεύθηκε ως επίσημο έγγραφο του ΟΗΕ στις 22 Ιουνίου, η Τουρκία όχι μόνο απορρίπτει την ελληνική θέση για ύπαρξη μίας μόνο διαφοράς, αυτής της οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, αλλά παρουσιάζει την ατζέντα του διαλόγου όπως τον εννοεί η ίδια.

Μια ατζέντα η οποία δεν μπορεί να αποτελέσει καν αφετηρία συζήτησης για την Ελλάδα, καθώς περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το θέμα των ελληνικών χωρικών υδάτων αλλά και τις «γκρίζες ζώνες», ενώ η επιστολή επιχειρεί εμμέσως να εμφανίσει ότι η Ελλάδα έχει υπαναχωρήσει από τη θέση περί επήρειας του Καστελόριζου σε θαλάσσιες ζώνες.

Η Τουρκία στην επιστολή αυτή αφού κατηγορεί την Ελλάδα ότι υπονομεύει τον διάλογο, επικαλούμενη την υπογραφή της Ελληνοαιγυπτιακής Συμφωνίας πέρυσι το καλοκαίρι που οδήγησε σύμφωνα με την τουρκική θέση στην ακύρωση της έναρξης των Διερευνητικών, τονίζει ότι στις «Συμβουλευτικές συνομιλίες» (όπως βαφτίζει τις Διερευνητικές επαφές, προκειμένου να αναβαθμίσει το επίπεδο τους) δεν θα συζητηθεί μόνο η διαφορά για την υφαλοκρηπίδα, αλλά και το θέμα των χωρικών υδάτων, η κυριαρχία νησιών, νησίδων και βράχων, ο Εθνικός Εναέριος Χώρος της Ελλάδας και οι αρμοδιότητες της (FIR, SAR,NAVTEX).

Γίνεται ειδική αναφορά στον Εναέριο Χώρο και δηλώνεται ότι δεν συνιστούν παραβιάσεις (τις οποίες καταγγέλλει η Ελλάδα) οι πτήσεις των τουρκικών μαχητικών στη ζώνη μεταξύ των 6-10 ν.μ., ενώ προβάλλεται ο γνωστός ισχυρισμός για τις «μαξιμαλιστικές» ελληνικές θέσεις με αιχμή το Καστελόριζο.

Όμως η Τουρκία σπεύδει να ισχυρισθεί ότι η δήλωση της Αθήνας πως ο γνωστός «Χάρτης της Σεβίλλης» δεν είναι επίσημος χάρτης, είναι θετική, υπονοώντας ότι αυτό σημαίνει υπαναχώρηση από τη θέση για πλήρη επήρεια των νησιών.

Ωστόσο αμέσως μετά η τουρκική επιστολή κάνει αναφορά στη γνωστή τροπολογία Μανιάτη, για τη μονομερή καθιέρωση της προσωρινής μέσης γραμμής σε περιοχές που δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης, επισημαίνοντας ότι η ίδια απορρίπτει αυτή τη θέση. 

Υπενθυμίζοντας τη μονομερή προσφυγή της Ελλάδας στο Δικαστήριο της Χάγης(1978) τονίζεται ότι για κάθε τέτοια κίνηση απαιτείται αμοιβαία Συμφωνία. Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά θέτει ως προϋπόθεση για τη συζήτηση του συνυποσχετικού την κατάργηση της συγκεκριμένης τροπολογίας …