Ωρισμένα γεγονότα στη ζωή σηματοδοτούν την πορεία των ανθρώπων. Ωρισμένες χρονικές στιγμές και το πλήρωμα του χρόνου μας δίνουν την ευκαιρία για απολογισμό, προγραμματισμό και πανηγυρισμούς. Για τους λόγους αυτούς σήμερα έχουμε συγκεντρωθεί για να πούμε από που ξεκινήσαμε για την ίδρυση του Συνδέσμου μας και πού φθάσαμε-βαδίζουμε και ταυτόχρονα να δώσουμε πανηγυρικό τόνο στο κλείσιμο μιας εικοσιπεντααετίας ζωής του Συνδέσμου.

Πως όμως γεννήθηκε ο Σύνδεσμος για να φτάσει στη σημερινή του μορφή ; Ποίοι ήταν οι πρωταγωνιστές ; Διότι σε κάθε εγχείρημα υπάρχει ο εμπνευστής, ο αρχηγός και στην περίπτωσή μας ο δημιουργός.

Με τα δεδομένα αυτά τρεις εκλεκτοί συνάδελφοι ο αείμνηστος Αντιστράτηγος Κατσαδήμας Ιωάννης και οι Αντιστράτηγοι κ,κ, Τσίρκας Ευάγγελος και Μεταλληνός Φώτιος σε μια φιλική τους συνάντηση συνέλαβαν την ιδέα ιδρύσεως του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού Τεθωρακισμένων και στη συνέχεια άρχισε η υλοποίηση. Αν δεχτούμε λοιπόν το αξίωμα ότι «η αρχή είναι το ήμυσι του παντός» ο Σύνδεσμος οφείλει πολλά στους παραπάνω συναδέλφους.

Έτσι λοιπόν, στις 8 Απριλίου 1996 εικοσιένα Αξιωματικοί του Όπλου μας αντιπροσωπεύοντας όλες σχεδόν τις ηλικίες και προελεύσεις, συγκεντρώθηκαν στη Στρατιωτική Λέσχη, διατράνωσαν την πεποίθησή τους, ότι η σχέση του Αξιωματικού με το Στρατό δεν τελειώνει με την αποστρατεία του, αλλά είναι τρόπος ζωής και υπέγραψαν, ως ιδρυτικά μέλη, το Καταστατικό με το οποίο δημιουργείτο ο Σύνδεσμός μας και το οποίο(καταστατικό) προέβλεπε ως Τακτικά Μέλη και τους Εφέδρους Αξιωματικούς του Όπλου μας. .

Από τότε πέρασαν 25 χρόνια. Και ο Σύνδεσμός μας «ανδρώθηκε» πλέον. Νοιώθει ότι έχει σταθεί καλά στα πόδια του και μέχρι τώρα έχει παρουσιάσει εξαιρετικό έργο.

Με το δικό του ιδιόκτητο χώρο, με ικανοποιητικό αριθμό μελών, με σημαντική παρουσία στο χώρο των Αποστράτων Αξιωματικών, αλλά και των εν ενεργεία συναδέλφων, με συγγραφική και ηθική συμμετοχή και συμπαράσταση στα σημαντικά προβλήματα του Όπλου, αλλά και με θέσεις και προτάσεις στα εθνικά θέματα, τα οποία παρουσιάζονται και αναπτύσσονται στο πολύ επιτυχημένο περιοδικό μας, με ελεύθερη έκφραση γνώμης, έξω και πάνω από σκοπιμότητες, ήλθε να ενώσει ξανά κάτω από τη ίδια στέγη τους συναδέλφους και να βοηθήσει, στο μέτρο του δυνατού, τους εν ενεργεία συναδέλφους συνεχιστές της Ιστορίας του Όπλου στο δύσκολο έργο τους, χωρίς ποτέ να παρεμβαίνει στα καθήκοντά τους. Πρωταρχικός στόχος του Συνδέσμου ήταν, είναι και θα είναι η διαρκής επαφή με τις ηγεσίες όλων των βαθμίδων του Όπλου μας (ΔΙΤ/ΓΕΣ, ΧΧ ΤΘΜ, ΤΘ Ταξιαρχίες και Σχ,ΤΘ), η διαρκής αλληλοενημέρωση και η συχνή παρουσία του στις διάφορες εκδηλώσεις τους. Η σχέση αυτή είναι ζωτικής σημασίας, πρέπει να παραμείνει άρρηκτη, είναι αυτό που μας χαρακτηρίζει και μας διαφοροποιεί έναντι των άλλων Συνδέσμων, είναι και αυτό ένα από τα στοιχεία, που κάνει αξιοζήλευτο το Όπλο μας. Και τώρα να αναφερθούμε στο τελευταίο επίτευγμα του Συνδέσμου, που είναι η κατασκευή του Μνημείου Ιππικού στο Μέτσοβο. : Ύστερα από προσπάθειες πολλών χρόνων κατορθώσαμε, με την οικονομική στήριξη των μελών του, φίλων και άλλων φορέων, να κατασκευάσουμε το Μνημείο Ιππικού στο Μέτσοβο, με σκοπό αφενός να τιμήσουμε τους ήρωες ιππείς της Μεραρχίας Ιππικού, που έπεσαν μαχόμενοι εναντίον των Ιταλών εισβολέων και αφετέρου να αναδείξουμε την ιστορία του Όπλου, αφού η Μεραρχία Ιππικού κατά το έπος του 40 αντιμετώπισε επιτυχώς την επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών ΤΖΟΥΛΙΑ και κατεδίωξε τους εισβολείς μέχρι την Πρεμετή. Στο σημείο αυτό ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να παρουσιάσουμε το χρονικό μέχρι το τέλος επιτεύξεως αυτού του στόχου δηλαδή της φιλοτεχνήσεως και της κατασκευής του Μνημείου Ιππικού. «Θα σας πρότεινα να κατασκευάσουμε ένα Μνημείο για να τιμήσουμε και να θυμόμαστε τους Αξιωματικούς και Οπλίτες της Μεραρχίας Ιππικού, που θυσιάστηκαν στην Ήπειρο κατά το έπος του 40’». ακούστηκε από τα χείλη ηρωϊκού Αξιωματικού μέλους μας, μια μέρα του έτους 2005. Ήταν ο Αντιστράτηγος ε.α. Φρατζέσκαρος Αντώνιος, Υπίλαρχος τότε στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Επικράτησε στιγμιαία σιωπή, την οποία διαδέχτηκε η έκπληξη για την μεγάλη πρόκληση και έντονος προβληματισμός για το μεγάλο ιστορικό βάρος.

«Θα τα καταφέρουμε ;» ναι «θα τα καταφέρουμε» ψέλλισαν αμέσως με απορία αλλά και απόλυτη σιγουριά όλοι μαζί οι παρευρισκόμενοι του ΔΣ του Συνδέσμου.

Μία σειρά από κρίσιμα ερωτήματα που ζητούσαν απαντήσεις άρχισαν να γεννώνται όπως, με τι χρήματα, που θα βρεθούν, ποίο το κόστος, σε πόσο χρόνο, ποιος θα το φιλοτεχνήσει και θα το κατασκευάσει, που θα τοποθετηθεί, καθώς και άλλα πολλά μικρότερης σημασίας και βαρύτητας. Αποδείχτηκε ότι δεν ήταν αρκετά και τόσο ανυπέρβλητα, ώστε να μας αποτρέψουν να προχωρήσουμε στην υλοποίηση αυτού του οράματος.

Η εμπνευσμένη ιδέα είχε εκτοξευτεί και έπρεπε να συναντήσει το στόχο της.

Xωρίς καθυστέρηση το ΔΣ του Συνδέσμου , στις αρχές του 2006, αποφάσισε να προχωρήσει στην υλοποίηση. Η κοινοποίηση στα μέλη μας βρήκε άμεση ανταπόκριση, ενθάρρυνση και στήριξη, σ’ αυτή τη γιγαντιαία προσπάθεια, που μόλις είχε ξεκινήσει.

Όλα τα μέλη του ΔΣ συμμετείχαν σε μια συντονισμένη, μεθοδική, εντατική και συνεχή προσπάθεια , για να απαντήσουν και να υλοποιήσουν τα ερωτήματα που τέθηκαν παραπάνω. Ένα μικρό χρηματικό απόθεμα του Συνδέσμου αποτέλεσε τη μαγιά.

Δρομολογήθηκαν παράλληλες δράσεις, όπως συνεννοήσεις με Δημοτική Αρχή του Μετσόβου και την Περιφέρεια Ηπείρου, για την εξασφάλιση του χώρου τοποθετήσεως του Μνημείου, την αναζήτηση του καλλιτέχνη που θα φιλοτεχνήσει το έργο, τη μορφή που θα έχει, το κόστος και φυσικά τη συγκέντρωση του απαιτούμενου χρηματικού ποσού για την ολοκλήρωση του έργου.

Μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις, ανταλλαγές απόψεων, προτάσεων και ιδεών, διαδοχικές επισκέψεις στο Μέτσοβο και τη διάθεσή μας να εναλλάσσεται μεταξύ αισιοδοξίας και απογοητεύσεως , άρχισαν να επιλύονται ένα προς ένα όλα τα θέματα και τα προβλήματα που προέκυπταν.

Άκρως συγκινητική ήταν η ανταπόκριση των μελών και φίλων του Συνδέσμου μας, με τις οικονομικές προσφορές, προσφορές από το υστέρημά τους, σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία. Επίσης η βοήθεια από άλλους φορείς, όπως ο Δήμος Μετσόβου που παραχώρησε τον κατάλληλο χώρο για την τοποθέτηση του Μνημείου, κατασκεύασε τη βάση στηρίξεως κ.λ.π., το ΓΕΣ με τη διάθεση μέσων, υλικών, προσωπικού και χρημάτων ακόμη, ήταν σημαντική για την ολοκλήρωση του οράματος.

Έτσι βήμα-βήμα το έργο άρχισε να παίρνει μορφή. Έγινε το σχέδιο της παραστάσεως του Μνημείου, η μακέτα, το πρόπλασμα και τέλος η χύτευση του ορειχάλκινου Μνημείου. Παράλληλα παραχωρήθηκε ο χώρος, που βρίσκεται σε κομβικό σημείο και σε περίοπτη και εύκολα επισκέψιμη θέση στην είσοδο του Μετσόβου, ο οποίος διαμορφώθηκε κατάλληλα και έφτασε η ημέρα της τοποθετήσεως του Μνημείου στη θέση του, στο τέλος του μηνός Αυγούστου του 2012.

Όλοι οι συντελεστές, το ΔΣ, η Γλύπτρια, ο Δήμος Μετσόβου, η VIII Μ.Π., εργάστηκαν και συνεργάστηκαν αρμονικά μέσα σ’ ένα πνεύμα αμοιβαίας κατανοήσεως και συναντιλήψεως, με οδηγό την επίτευξη αυτού του ιστορικού χρέους. Κανείς μας δεν πίστευε ότι μέσα σ’ ένα τόσο πολύ μικρό χρονικό διάστημα και κάτω από τις τρέχουσες δύσκολες συνθήκες, ένα τόσο μεγάλο έργο θα έφθανε στην ολοκλήρωσή του. Και όμως έγινε πραγματικότητα. Στις 30 Οκτωβρίου 2012, έγιναν τα αποκαλυπτήρια στο Μέτσοβο, με λαμπρότητα αλλά και με τιμές και το σεβασμό που αρμόζουν στους πεσόντες ήρωες, με ευρύτατη συμμετοχή των μελών και φίλων του Συνδέσμου, των Στρατιωτικών και Πολιτικών αρχών και πολιτών του Μετσόβου. Στις 18 Οκτωβρίου 2015 ολοκληρώθηκε το όραμα της κατασκευής του Μνημείου με την καλαίσθητη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, στο κόστος του οποίου συνέβαλαν ο Εφοπλιστής κ. Μαρτίνος Αθανάσιος και ο Έφεδρος Ανθυπίλαρχος κ. Αφεντάκης Κωνσταντίνος. Ένα αίσθημα υπερηφάνειας αλλά και ικανοποιήσεως και ανακουφίσεως πλημμύρισε όλους μας.

Αποτελούσε ιστορική ευθύνη και υποχρέωση, η κατασκευή αυτού του Μνημείου. Με τα αποκαλυπτήριά του παραδόθηκε στο κοινό, για να διατηρεί άσβεστη την ιστορική μας μνήμη εις το διηνεκές. Το 2020 τοποθετήθηκε μουσειακό άρμα Μ24 στον δεξιό χώρο του Μνημείου, το οποίο συμβολίζει την μετεξέλιξη του Όπλου του Ιππικού στη σημερινή του υπόσταση ΙΠΠΙΚΟ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΑ.

Οφείλαμε Τιμή και Δόξα στους ηρωϊκώς πεσόντας Αξιωματικούς και Οπλίτες της Μεραρχίας Ιππικού στην Ήπειρο, κατά το έπος του 40. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ανταποκριθήκαμε στο ιστορικό μας χρέος. Το Μνημείο αυτό θα αποτελεί μέρος της ιστορίας του Όπλου μας και για το λόγο αυτό έχει καθιερωθεί να πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο χώρο του η δέουσα τελετή, η οποία θα τελεί υπό την αιγίδα της ΔΙΤ/ΓΕΣ.

Πώς όμως κατορθώσαμε και πετύχαμε όλα τα παραπάνω ;

Ο πρώτος και κύριος λόγος ήταν η εργατικότητα, η εμμονή στο σκοπό, η ανιδιοτελής προσφορά και η φλογερή αγάπη προς το Όπλο όλων των μελών των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων του Συνδέσμου.

Από τον πρώτο μόλις χρόνο λειτουργίας του Συνδέσμου καταλήξαμε στην ανάγκη εκδόσεως ενός εντύπου, με το οποίο θα επικοινωνούσαμε με τα μέλη μας, θα αναδεικνύαμε τα προβλήματα του Όπλου μας μαζί με τις προτάσεις μας για επίλυσή τους, και γενικά θα συμβάλαμε, βάσει των εμπειριών μας, στην επιμόρφωση των εν ενεργεία συναδέλφων μας και την ενημέρωση επί των τεχνολογικών και άλλων εξελίξεων του Όπλου μας, των μελών μας και γενικότερα των αποδεκτών του περιοδικού μας. Ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του περιοδικού οφείλεται στους αρθρογράφους, μέλη και μη του Συνδέσμου μας και στα εκάστοτε μέλη των Συντακτικών επιτροπών του περιοδικού, τους οποίους και ευχαριστούμε ιδιαίτερα. Έχουμε βάλλει υψηλούς στόχους βελτιώσεως των περιεχομένων που αναφέρονται στις εξελίξεις των ΤΘ (τεχνικές-τακτικές), σε θέματα που αφορούν στο Όπλο μας και την ιστορία του, στα εθνικά θέματα στην ηγεσία κλπ. Στην προσπάθειά μας αυτή χρειαζόμαστε και την πνευματική σας παρουσία στις φιλόξενες στήλες του περιοδικού μας, διότι πρέπει να είναι φροντίδα όλων μας.

Έχουμε προβάλει μέσω του περιοδικού μας το έργο και την αποστολή των Σχηματισμών του Όπλου μας, της Σχολής Τεθωρακισμένων και του Κέντρου Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων.

Με εργαλείο το περιοδικό μας και με τεκμηριωμένα επιχειρήματα σε άρθρα που δημοσιεύτηκαν σ’ αυτό από καταξιωμένους συναδέλφους, αλλά και με σχετική επιστολή που απευθύναμε στον τότε ΥΕΘΑ, νομίζουμε ότι συμβάλαμε αποφασιστικά στην μη κατάργηση της ΧΧ ΤΘΜ και την μετεγκατάστασή της στη φυσική της θέση στην Καβάλα.

 Η προβολή της Ιστορίας του Ιππικού που αποτελεί τον ιστορικό πρόγονό μας, αλλά και της ιστορίας των πρώτων ετών του νέου Όπλου «Ιππικό – Τεθωρακισμένα», αποτελεί επίσης βασικό σκοπό του Συνδέσμου μας. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκαν και πραγματοποιούνται οι εξής δράσεις:

Η προβολή του Μνημείου Ιππικού στο προαύλιο χώρο της Ιης Στρατιάς.

Κατασκευάστηκε το 1933, με εισφορές αξιωματικών και οπλιτών της 1ης Ταξιαρχίας Ιππικού, στο τότε στρατόπεδο Ιππικού στη Λάρισα, εις μνήμην των νεκρών του 1ου και 3ου Συνταγμάτων Ιππικού (την περίοδο 1912 – 1922) και της Σχολής Ιππικού (την περίοδο 1947-1948). Έχουν πραγματοποιηθεί 3 επισκέψεις – τελετές, με επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνου (2018, 2019 και 2021) παρουσία του εκάστοτε διοικητή της Ιης Στρατιάς.

 Ο εντοπισμός, η ανάδειξη και ο καλλωπισμός του πρώτου ηρώου του ΚΕΤΘ, που δημιουργήθηκε και λειτούργησε μεταπολεμικά στο Μενίδι, από το 1945 έως το 1954.

Σήμερα βρίσκεται εντός του Στρατοπέδου του 3ου ΤΥΛ. Κατασκευάστηκε προς τιμήν των νεκρών αξιωματικών του Όπλου, την ιστορική περίοδο 1912 – 1945.

 Η απότιση τιμής των εν ζωή, εφέδρων οπλιτών – μαχητών του Ιππικού του 1940.

Το Μάιο του 2018, ο Σύνδεσμος επισκέφθηκε τη Τρίπολη, την έδρα της IVης Μεραρχίας Πεζικού και τίμησε σε ειδική τελετή, δύο υπερήλικες - αιωνόβιους οπλίτες του Ιππικού: τον έφεδρο οπλίτη Κολιόπουλο Γεώργιο και τον έφεδρο λοχία Αγγελόπουλο Ηλία, 103 και 104 ετών αντίστοιχα !!!

 Η ανάδειξη των στρατώνων ιππικού Καποδίστρια στο Άργος.

Οι στρατώνες κατασκευάστηκαν με μέριμνα του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια και αποτελούν - κυριολεκτικά - το λίκνο του Όπλου του Ιππικού, μετά την επανάσταση του 1821. Σήμερα υφίσταται το κτήριο στο κέντρο της πόλης του Άργους, ως διατηρητέο μνημείο, όπου στεγάζεται το βυζαντινό μουσείο. Η ιστορία του κτηρίου δεν προβάλλεται δεόντως και έτσι ο Σύνδεσμος, το Μάιο του 2019, επισκέφθηκε το Άργος συναντήθηκε με το Δήμαρχο και εξασφάλισε τη προφορική συναίνεσή του, για την διάθεση χώρου εντός του κτηρίου για την προβολή της ιστορικής χρήσης του, ως του πρώτου στρατώνα Ιππικού του νεότερου ελληνικού κράτους.

Η ανάδειξη της μάχης της Λυκορράχης (1η Νοεμβρίου 1940), της πρώτης νικηφόρας μάχης του έπους 1940 όπου το Ιππικό είχε το πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το Σεπτέμβριο του 2019, πραγματοποιήθηκε η πρώτη αναγνωριστική επίσκεψη και ακολούθησαν άλλες δύο, τον Ιούνιο και το Σεπτέμβριο του 2021, για τις σχετικές επαφές με το Δήμαρχο Κόνιτσας. Τα αποτελέσματα των επισκέψεων και επαφών ήσαν θεαματικά !!! Η Δημοτική Αρχή υιοθέτησε ένθερμα την πρόταση του Συνδέσμου, εισήγαγε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο και λήφθηκε απόφαση παραχώρησης έκτασης, σε περίοπτο χώρο, στο κέντρο του χωριού, για τη κατασκευή μνημειακού χώρου προβολής του ιστορικού γεγονότος. Ήδη συντάχθηκε το σχετικό τοπογραφικό της παραχωρούμενης έκτασης και η μελέτη κόστους κατασκευής. Το ΔΣ με ενέργειές του έχει ήδη εξασφαλίσει την χρηματοδότησής του.

Η ανάδειξη των ερειπίων της παλαιάς συνοριακής γέφυρας της Μέρτζιανης (Περάτι), δυτικά της Κόνιτσας, από την οποία η Μεραρχία Ιππικού κατεδίωξε τους ιταλούς, το Νοέμβριο του 1940, εκτός ελληνικού εδάφους.

Για τη γέφυρα αυτή, οι Ιταλοί συνέθεσαν δημοτικό τραγούδι – μοιρολόι («ponte di Perati») που τραγουδούν μέχρι σήμερα, όπου εξυμνούν τη γενναιότητα και το σθένος των ηττημένων ανδρών της μεραρχίας «Τζούλια» και αποτίουν φόρο τιμής στους νεκρούς της. Η ανάδειξη των ερειπίων, η προβολή του συγκεκριμένου ιστορικού γεγονότος του 1940, θα δώσει – μαζί με το σχεδιαζόμενο μνημείο της Λυκορράχης – την απαιτουμένη προβολή στη Μάχη της Πίνδου, όπου πρωταγωνίστησαν οι σχηματισμοί και οι μονάδες Ιππικού, το 1940. Δυστυχώς οι προβολείς της ιστορίας είναι στραμμένοι, κατά βάση στη μάχη της Ελαίας-Καλαμά (Καλπάκι) όπου έχει κατασκευαστεί και το σχετικό λαμπρό μνημείο.

Το νέο ΔΣ που θα εκλεγεί από τις σημερινές αρχαιρεσίες θα συνεχίσει την προσπάθεια υλοποιήσεως των παραπάνω στόχων και θα θέσει και καινούργιους πιο φιλόδοξους και ρεαλιστικούς, με κυρία προσπάθεια την περαιτέρω σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ των μελών μας και των ε.ε Αξιωματικών του Όπλου μας. Άλλος στόχος είναι να φέρουμε στο Σύνδεσμο όσο το δυνατό νέα μέλη, κυρίως από τις νεότερες τάξεις των Μονίμων Αξιωματικών και από τους πρόσφατα απολυομένους Εφέδρους Αξιωματικούς. Θα επιδιώξουμε επίσης την ανανέωση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, έτσι ώστε νέοι συνάδελφοι, με φρέσκες ιδέες και όρεξη για προσφορά να συνεχίσουν την πορεία του Συνδέσμου και να την βελτιώσουν.

Με την ευκαιρία της εδώ παρουσίας των υψηλόβαθμων Αξκων του Όπλου μας θα θέλαμε να τους παρακαλέσουμε να μεταφέρουν σε όλους τους Αξκους των Σχηματισμών και των Μονάδων μας το μήνυμα ότι το περιοδικό του Συνδέσμου αποτελεί το δικό τους βήμα και να προτρέπουν εκείνους που έχουν συγγραφική έφεση να εκθέτουν τις ιδέες τους ή τις διάφορες εμπειρίες τους στο περιοδικό μας. Καλούμε επίσης την Ιεραρχία του Όπλου μας να αναδείξει τη σημασία του Μνημείου Ιππικού έτσι ώστε να γίνει γνωστή προς πάσαν κατευθυνσιν η δράση της Μεραρχίας Ιππικού κατά το έπος του ’40.

Πριν κλείσω την αναφορά μου αυτή εγώ προσωπικά και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου με την ευκαιρία αυτή του εορτασμού των 25 χρόνων από την ίδρυσή του, θα θέλαμε να εκφράσουμε θερμές ευχαριστίες στους συναδέλφους που συνέλαβαν την ιδέα ιδρύσεως του Συνδέσμου, στα ιδρυτικά μέλη, που πρώτοι υπέγραψαν το καταστατικό και βοήθησαν στις πρώτες διαδικασίες λειτουργίας του Συνδέσμου, στο νομικό μας σύμβουλο συνάδελφο εν Όπλοις νομικό συμπαραστάτη κ. Ρώμα Γεώργιο, σε όλα τα μέλη των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων, που εργάστηκαν με ζήλο και αφοσίωση ώστε ο Σύνδεσμος να πάρει τη σημερινή του μορφή, στα Τακτικά και Αρωγά μέλη μας και τους φίλους μας για τη συμμετοχή τους στις εκδηλώσεις μας και την οικονομική τους στήριξη. Και στους χορηγούς μας, με ιδιαιτέρα έμφαση στον Έφεδρο Ανθυπίλαρχο κ. Αφεντάκη Κωνσταντίνο από το Τορόντο του Καναδά, που βοήθησαν για την αγορά του ιδιόκτητου γραφείου και την κατασκευή του Μνημείου Ιππικού στο Μέτσοβο. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ απευθύνουμε στον Αρχηγό ΓΕΣ Αντιστράτηγο κ. Λαλούση Χαράλαμπο στον Επίτιμο Α/ΓΕΣ και π. ΥΦΕΘΑ Στρατηγό Στεφανή Αλκιβιάδη, Στον Επίτιμο Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Γράψα Δημήτριο, στους Επιτίμους Α/ΓΕΣ του Όπλου μας Στρατηγούς Ζιαζιά Κωνσταντίνο, Τελλίδη Βασίλειο, στον παριστάμενο Αντιστράτηγο ε.α Επίτιμο ΓΕΠΣ και Επίτιμο μέλος του Συνδέσμου κ. Κουτρουμπέλη Αθανάσιο, στους εκάστοτε Διευθυντάς της Διευθύνσεως του Όπλου μας και τους Διοικητάς του ΚΕΤΘ και της ΣΑΤΘ για την άψογη συνεργασία και την αμέριστη βοήθεια που μας παρείχαν.

Σας ευχαριστώ.