Γράφει ο Ηλίας Τασόπουλος

Ήδη έπειτα από την εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου, η βορειοατλαντική συμμαχία είχε ξεκινήσει να ενεργοποιείται σχεδόν πλήρως για να αντιμετωπίσει τη ρωσική απειλή, που επανέκαμψε. Μέχρι τότε, το ΝΑΤΟ προσπαθούσε να κρατήσει τα προσχήματα και να μην χαρακτηρίσει ως στρατηγικό αντίπαλο τη Ρωσία, παρά το γεγονός πως οι Αμερικάνοι προειδοποιούσαν συνεχώς για τις επεκτατικές διαθέσεις που επικρατούν στο Κρεμλίνο. Τώρα πλέον το νέο στρατηγικό δόγμα λαμβάνει πλήρως υπόψιν τη θεώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ήδη βέβαια οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεκινήσει να κινούνται για να αντιμετωπίσουν τις πιθανές ρωσικές κινήσεις, πέρα από την Ουκρανία. Η σύνοδος του ΝΑΤΟ έρχεται να θεσμοθετήσει τις αποφάσεις των Αμερικανών να ενισχύσουν την παρουσία τους στην Ευρώπη, με έμφαση την προστασία των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ. Χαρακτηριστική είναι, μεταξύ άλλων, η απόφαση της ενίσχυσης της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ, σε υπερπολλαπλάσια νούμερα των περίπου 40.000 που διαθέτει σήμερα. Ωστόσο, το ζήτημα για όλους οι αποφάσεις της συνόδου θα έχουν επίδραση στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ουκρανία.

Η κατάσταση άλλωστε είναι κρίσιμη. Οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν περιχαρακωθεί στο Λισίτσανσκ, την τελευταία μεγάλη πόλη που δεν έχουν θέσει ακόμη υπό τον έλεγχο του οι Ρώσοι στην περιοχή του Λουχάνσκ. Ωστόσο, όσο κι ο κίνδυνος να πέσει το Ντονμπάς στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων, έπειτα από τη νότια Ουκρανία, η συμμαχία μπορεί μόνο να πιέσει το Κρεμλίνο, καθιστώντας σαφές πως θα συνεχίζει να ενισχύει στρατιωτικά την κυβέρνηση του Κιέβου, αυξάνοντας το κόστος για κάθε μέρα συνέχισης των ρωσικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία.

Ακόμα κι αν η συμμαχία δεν παράσχει όλα όσα ζητάει ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι, η μονομερής αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από το Φιδονήσι δείχνει ότι το Κρεμλίνο έχει μπει σε μία λογικής διαχείρισης των ζημιών που έχει υποστεί. Όσο κι αν έχει επιτυχίες στο έδαφος, προσαρτώντας εδάφη, ο συνεχιζόμενος πόλεμος έχει ολοένα και περισσότερα ανοικτά μέτωπα, μπαίνοντας στον πέμπτο μήνα του. Αυτή τη δύσκολα βιώσιμη κατάσταση για τις ρωσικές δυνάμεις, θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει η συμμαχία, ακόμα κι αν η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία συνεχιστεί επί Μακρόν.