Γράφει ο  Ηλίας Τασόπουλος

 

Ήταν εμφανές πως ο Πούτιν αναζητούσε μία μεγάλη νίκη όλο το προηγούμενο διάστημα, καθώς οι απώλειες των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία ήταν τεράστιες, ενώ η εκστρατεία είχε τελματώσει στα περισσότερα μέτωπα. Η θερμή ανακοίνωση του Ρώσου προέδρου για την επικράτηση στο Λισίτσανσκ, την τελευταία μεγάλη πόλη της επαρχίας του Λουγκάνσκ, απευθυνόταν τόσο στο εσωτερικό, όπου αναζητούνταν μία χειροπιαστή επιτυχία, όσο και διεθνώς ως επίδειξη της ρωσικής ισχύος.

Η ουκρανική οπισθοχώρηση ανέδειξε πως και οι δυνάμεις του Κιέβου έχουν υπεραπλωθεί και κάθε απώλεια μετράει. Άλλωστε οι εκκλήσεις του Ζελένσκι για εξοπλισμό από τη Δύση, με έμφαση στην Ευρώπη, το έδειχνε ξεκάθαρα. Φαίνεται όμως πως πλέον μόνο οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ευαισθητοποιούνται από την κατάσταση στην Ουκρανία, καθώς η Λιθουανία ή κι η Εσθονία για παράδειγμα στέλνουν εξοπλισμό και αντιπαρατίθενται με τη Ρωσία, δυσανάλογα από το μέγεθός του. Ενδεχομένως στις Βρυξέλλες θεωρούν πως έκαναν ένα μεγάλο βήμα με την απονομή στην Ουκρανία του καθεστώτος της υποψήφιας προς ένταξη χώρας.

Στη Δυτική Ευρώπη, πλέον οι μεγάλες δυνάμεις αρχίζουν να χάνουν την αρχική ώθηση, όπως είχε εκδηλωθεί κυρίως με τις κυρώσεις εναντίον του Κρεμλίνου αλλά και με τη συμβολική κυρίως, έναρξη αποστολής εξοπλισμού στην Ουκρανία. Η αποκλιμάκωση της έντασης για το Καλίνινγκραντ, τον ρωσικό θύλακα που βρίσκεται κοντά στην καρδιά της Ευρώπης, μετά από την υποχώρηση των Ευρωπαίων το δείχνει χαρακτηριστικά. Άλλωστε η Ρωσία αντέδρασε οργισμένα, όταν η Λιθουανία ανακοίνωσε πως θα εφαρμόσει τις ευρωπαϊκές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και στην περίπτωση του Καλίνινγκραντ, κάτι το οποίο σήμαινε τον αποκλεισμό του ρωσικού εδάφους από ξηράς.

Ωστόσο, μετά από πρωτοβουλία της Γερμανίας σύμφωνα με το Reuters, προχωράει η εξαίρεση του Καλίνινγκραντ από τις κυρώσεις. Τη στιγμή που στη Γερμανία ο πληθωρισμός καλπάζει και η απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο δεν μπορεί να ολοκληρωθεί γρήγορα, η μακροχρόνια σύγκρουση με τη Ρωσία δυσκολεύει. Άλλωστε και στη Λιθουανία ανησυχούσαν πως το Κρεμλίνο μπορεί να αποφασίσει να δημιουργήσει έναν χερσαίο διάδρομο προς τον θύλακα του Καλίνινγκραντ με τη χρήση των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων. Παρά το μικρό σχετικά μέγεθος της οικονομίας της, η Ρωσία παραμένει μία στρατιωτική υπερδύναμη, που επιπλέον έχει τη βούληση να χρησιμοποιήσει την ισχύ της, δίχως αναστολές.

Πλέον οι ρωσικές δυνάμεις είναι πολύ πιθανό να συγκεντρωθούν για να προελάσουν προς την περιφέρεια του Ντονιέτσκ. Ήδη το τελευταίο διάστημα οι ρωσικές επιθέσεις γίνονται σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιώντας δυνάμεις περισσότερες του αναμενόμενου, ενδεχομένως ώστε να ολοκληρώσουν την κατάληψη του Λουγκάνσκ. Ο Πούτιν βέβαια δήλωσε πως τα στρατεύματα που συμμετείχαν στην επιχείρηση για την κατάληψη της περιοχής Λουγκάνσκ θα πρέπει να ξεκουραστούν, αλλά οι υπόλοιπες στρατιωτικές μονάδες θα πρέπει να συνεχίσουν να πολεμούν. Το ερώτημα είναι ωστόσο προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούν, καθώς φαίνεται όλο και περισσότερο πως στο Κρεμλίνο δεν έχουν ξεχάσει τον αρχικό στόχο τους με την εισβολή στην Ουκρανία.