Του Δημήτριου Κυριάκου Αντιστρατήγου ε.α.

Ο κ. Αρχηγός του ΓΕΣ, αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφάνης, ενημέρωσε το νέο προεδρείο του ΣΑΑΙΤΘ κατά την πρώτη εθιμοτυπική επίσκεψη στο γραφείο του κ. Α/ΓΕΣ στις 10 Μαΐου 2018, για την παρουσία - εν ζωή - έφεδρων βετεράνων οπλιτών των τιμημένου όπλου του Ιππικού στην τελετή εγκαινίων ενός επιβλητικού μνημείου που κατασκευάστηκε από ιδιώτη προς τιμή των 603 (!!!) Αρκάδων Αξιωματικών και Οπλιτών που έπεσαν κατά τους αγώνες του έπους 1940-41.

Ο κ. Α/ΓΕΣ στις 26 Απριλίου, τίμησε με τη παρουσία την τελετή εγκαινίων του μεγαλοπρεπούς μνημείου που κατασκευάστηκε σε χώρο που παρεχώρησε το ΓΕΣ και δεσπόζει στην άνω πλευρά του στρατοπέδου του 11ου Συντάγματος Πεζικού στη Τρίπολη. Το μνημείο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε με πρωτοβουλία του καθηγητή της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, αρχιτέκτονα Αργύρη Πετρονώτη στη μνήμη του αδελφού Μιχαήλ Αποστολόπουλου ή Πετρονώτη που έπεσε μαχόμενος στις 30 Δεκεμβρίου 1940. Ο περιβάλλον χώρος και η ανάδειξη του χώρου του μνημείου υλοποιήθηκε με μέριμνα της IV Μεραρχίας και με πρωτοβουλία του μεράρχου της. Το αποτέλεσμα είναι άριστο, τόσο από πλευράς πρόσβασης στο μνημείο όσο και από πλευράς καλαισθησίας του χώρου και προτρέπουμε ανεπιφύλακτα την επίσκεψή του.

Το προεδρείο και μέλη του Συνδέσμου μας επισκέφθηκαν στις 23 Μαΐου 2018, κατόπιν των σχετικών συνεννοήσεων την έδρα της IV Μεραρχίας Πεζικού «ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΣΟΣ», συναντήθηκε με το Διοικητή της Υποστράτηγο (ΠΖ) Γεώργιο Μπουζάκη, ο οποίος οργάνωσε ειδική τελετή προς τιμήν από το Σύνδεσμό μας, δυο εφέδρων Οπλιτών του Ιππικού, του Εφέδρου Οπλίτη Κολιόπουλου Γεωργίου και του Έφεδρου Λοχία Αγγελόπουλου Ηλία, 103 και 104 ετών αντίστοιχα !!!

Οι δύο βετεράνοι με πλήρη διαύγεια μας περιέγραψαν τις προσωπικές τους ιστορίες, προσκόμισαν στρατολογικά έγγραφα και φωτογραφίες. Η ζωή τους είναι η τυπική ζωή εκείνης της ηρωικής γενιάς που έγραψε το έπος του 1940-1041 που σήμερα οι μεταγενέστεροι οφείλουμε να κλίνουμε με σεβασμό το γόνυ.

Ο Ηλίας Αγγελόπουλος γεννήθηκε στο χωρίο Παλλάδιο Αρκαδίας στις 27 Μαΐου 1914. Κατετάγη στο 2ο Σύνταγμα Ιππικού και υπηρέτησε ως υπαξιωματικός. Αρχικά ονομάστηκε δεκανέας, προήχθη, στη συνέχεια, σε Λοχία και απολύθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1936, μετά από 16μηνη θητεία. Υπήρξε δάσκαλος το επάγγελμα. Νυμφεύτηκε το 1938 την Θεοδώρα Καλογεροπούλου και απέκτησε 4 τέκνα. Σήμερα ζει στο χωρίο που γεννήθηκε.

Στον πόλεμο του 1940 κλήθηκε ως επίστρατος με τον βαθμό εφέδρου Λοχία Ιππικού. Κατετάγη στις 30 Οκτωβρίου στην Α Εφεδρεία Ιππικού στη Πεντέλη Αττικής και στη συνέχεια μετακινήθηκαν σιδηροδρομικά μαζί με τα άλογά τους στη Λάρισα. Τοποθετήθηκε στην Α’ Ομάδα Αναγνωρίσεως ως ομαδάρχης Όλμων. Η Μονάδα μετακινήθηκε ιππαστί από Λάρισα για Μετέωρα όπου και παρέμειναν για μια ημέρα στη περιοχή «Κάμπος Δεσπότη». Εκεί συναντήθηκε με τους επίσης στρατευμένους συγγενείς του, τον αδελφό του, γαμπρό και κουμπάρο. Όπου και αποχαιρετίστηκαν. Ο κουμπάρος του ζήτησε, σαν χάρη, να ιππεύσει το άλογο του, το οποίο όντας ατίθασο δεν τον άφησε. Το άλογο του ήταν και αυτό επιστρατευμένο, μια ολόλευκη φοράδα αρβανίτικη αλλά ιδιαίτερα δύστροπη. Έφθασαν στο μέτωπο νύκτα και κοιμήθηκαν πάνω σε αφάνες, χωρίς να βγάλουν τα άρβυλά τους. Διοικητής της Μονάδας ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Ιππικού Ασημάκης Κωνσταντίνος με Υποδιοικητή τον Επίλαρχο Καλλίνσκη Ανδρέα, ο οποίος αν και σε πολεμική διαθεσιμότητα από 1924, λόγω προβλημάτων υγείας (βαρηκοΐα), είχε καταταχθεί εκ νέου εθελοντικά.

Στις 17 Νοεμβρίου, η Α Ομάδα αναγνωρίσεως τέθηκε υπό τη διοίκηση της VIII Μεραρχίας, κατά τον αντεπιθετικό αγώνα που ανέλαβε η Μεραρχία. Η Α’ Ομάδα Αναγνωρίσεως συγκρότησε μαζί με ΙΙΙ/40 Τάγμα Πεζικού και Ουλαμό πυροβολικού, το Απόσπασμα Ασημάκη που κινήθηκε στο αριστερό της Μεραρχίας προς τη κατεύθυνση του χωριού Καστάνιανη. Σύμφωνα λοιπόν με τις μνήμες του κ. Αγγελόπουλου, συναντήθηκαν στο πρώτο χωριό (μάλλον τη Κεραμίτσα) μαζί με ένα τάγμα Πεζικού (προφανώς το ΙΙΙ/40) που πολεμούσε επί 4ημέρες, απώθησαν τους Ιταλούς και κατέλαβαν τα νοτιανατολικά υψώματα της Καστάνιανης, στις 21 Νοεμβρίου. Στις 23 Νοεμβρίου το Απόσπασμα τέθηκε υπό τη διοίκηση του συνταγματάρχου Θρασύβουλου Τσακαλώτου και κατέλαβε τα υψώματα της Καστάνιανης και του επόμενου χωριού της Βαλτίστας. Τελικά προσέγγισαν τη Κακαβιά ξημερώματα. Ο ίδιος έφτασε τελευταίος με τους όλμους, οι οποίοι εκινούντο στο τέλος της φάλαγγας. Κοιμήθηκαν για μια ακόμη φορά στο έδαφος. Το πρωί που μπήκαν στη Κακαβιά, το χωρίο συνέχισε να προσβάλλεται από το ιταλικό πυροβολικό, αλλά ευτυχώς οι περισσότερες οβίδες εισέρχονταν στο λασπώδες έδαφος χωρίς να «σκάζουν». Εκεί σκοτώθηκε ένας Δεκανέας. Σε κάθε σφύριγμα επερχόμενης οβίδας, αφίππευαν και προσπαθούσαν βιαστικά να προστατευτούν κάτω από τη κοιλιά του αλόγου.

Κατά το πόλεμο σκοτώθηκε ο αδελφός του Χρήστος, το όνομα του οποίου, κοσμεί μαζί με τα ονόματα των υπόλοιπων Αρκάδων, το λαμπρό μνημείο στη Τρίπολη. Εξαιτίας του θανάτου του αδελφού του, η υπηρεσία τον μετέθεσε στο Κέντρο Ιππωνιών Λαρίσης, μεταφέροντας τον στη Β’ σειρά εφεδρείας. Όμως ο περήφανος Αρκάς ουδέποτε άφησε τη πολεμική του Μονάδα και έμεινε σ’ αυτή μέχρι τη κατάρρευση του μετώπου κα τη συνθηκολόγηση, τον Απρίλιο του 1941. Μετά τη διάλυση της Μονάδας του, κινήθηκε με φορτηγό όχημα μέχρι την Άρτα και στη συνέχεια έφτασε πεζός στην Αθήνα. Φιλοξενήθηκε λίγες μέρες από μια εξαδέλφη του και τελικά αναχώρησε και επέστρεψε στο χωριό του

Ο Κολιόπουλος Γεώργιος γεννήθηκε στο χωριό Κουβέλια Αρκαδίας στις 20 Φεβρουαρίου 1915. Είναι απόφοιτος δημοτικού σχολείου. Κατετάγη στις 20 Οκτωβρίου 1936 στο 5ο Σύνταγμα Ιππικού στο Γουδί. Στην συνέχεια, στις 8 Ιουνίου 1937, επειδή ήταν άριστος ιππέας, μετατέθηκε στην Ανακτορική Φρουρά και ανέλαβε τη φροντίδα των δύο αλόγων του βασιλιά Γεωργίου. Με τον αξιωματικό Μπέη Θεόδωρο επιτύγχαναν Υπερείδη εμποδίου 2,20 μέτρων. Απολύθηκε στις 20 Ιουλίου 1938, μετά από 20μηνη θητεία. Νυμφεύτηκε το 1939 τη Γεωργία Μητροπούλου και απέκτησε 6 τέκνα.

Στις 30 Οκτωβρίου 1940 κλήθηκε ως επίστρατός και κατετάγη στο 1ο Σύνταγμα Ιππικού. Ο βασιλιάς ενδιαφέρθηκε, προσωπικά, για τον Ιππέα Κολιόπουλο. Ρώτησε και έμαθε για την εκ νέου κατάταξή του, τον κάλεσε στα ανάκτορα και του προσέφερε το ένα άλογό του, τη φοράδα «Ριρή» για να μεταβεί μ’ αυτήν στο πόλεμο. Σύμφωνα τη μαρτυρία του κ. Κολιόπουλου, ο βασιλιάς του ανέφερε ότι επειδή από κάθε Έλληνα πολίτη επιστρατεύτηκε και το άλογο του, ήθελε και αυτός να συνεισφέρει το δικό του άλογο στον αγώνα και έτσι το προσέφερε στο Ιππέα Κολιόπουλο ο οποίος άλλωστε το είχε εκπαιδεύσει. Με το βαθμό του εκλεκτού δεκανέα πολέμησε φθάνοντας μέχρι και τους Αγίους σαράντα, ως Ομαδάρχης, διαθέτοντας αυτόματο όπλο, πολυβόλο τύπου Hotchkiss. Ειδικότερα στο χωρίο Φτέρη(;), σε μάχη που διεξήχθη με τους ιταλούς συνέβαλλε αποφασιστικά με την Ομάδα του, στη σύλληψη 60 αιχμαλώτων από τη διπλανή διμοιρία.

Ο Ιππέας Κολιόπουλος ήταν μεταξύ αυτών που επιλέχθηκαν το 1941 και συγκρότησαν τη νεοσυσταθείσα – τότε - XIX Μηχανοκίνητη Μεραρχία. Συνεπώς είχε την τύχη να πολεμήσει υπηρετώντας στο 1ο Μηχανοκίνητο Σύνταγμα και εναντίον των Γερμανών στο τομέα της λίμνης Δοϊράνης. Επέβαινε ως ομαδάρχης επί μικρού ανοικτού αυτοκινήτου Austin (βρετανικής προέλευσης) με πολυβόλο Schwarzlose.

Με τη λήξη του πολέμου επέστρεψε στο χωριό του. Η μοίρα όμως του επεφύλασσε να κληθεί στα Όπλα και τρίτη φορά. Έτσι κατετάγη εκ νέου στις 5 Νοεμβρίου 1947 στο Κέντρο Εκπαίδευσης Μηχανικού στο Ναύπλιο και μετατέθηκε σε Τάγμα Εθνοφυλακής Απολύθηκε στις 18 Ιουνίου 1948, από το 2ο Τάγμα Εθνοφυλακής. Πολέμησε στην Αράχωβα και στην Βλαχοκερασιά (Αρκαδίας;) όπου μάλιστα σκοτώθηκαν 3 άνδρες από την Ομάδα του.

Λεζάντες Φωτογραφιών

Φωτο 1: Ο κ. Αγγελόπουλος Ηλίας, έφεδρος Λοχίας Ιππικού

Φωτο 2: Ο κ. Κολιόπουλος Γεώργιος, έφεδρος Δεκανέας Ιππικού – Τεθωρακισμένων.

Φωτο 3: Ο έφεδρος Λοχίας Αγγελόπουλος και ο Έφεδρος Δεκανέας Κολιόππουλος καταθέτουν στεφάνι στο μνημείο πεσόντων της IV Μεραρχίας , έξωθεν του Στρατηγείου, κατά την ειδική τελετή που διοργανώθηκε προς τιμή τους.

Φωτο 4: Ο Πρόεδρος του ΣΑΙΤΘ Υπστγος ε.α. Παπαδεωργόπουλος Χρήστος. ο Διοικητής της ΙV Μεραρχίας, Υπστγος Μπουζάκης Γεώργιος, οι δύο τιμηθέντες βετεράνοι Ιππείς του 1940, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και μέλη του ΣΑΙΤΘ στην αίθουσα τιμών της Μεραρχίας.

Φωτο 5: Ο ιππέας Κολιόπουλος Γεώργιος, έφιππος κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του.

Φωτο 6: Ο ιππέας Αγγελόπουλος Ηλίας, έφιππος κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του.

Φωτο 7: Αναμνηστική φωτογραφία μπροστά από το λαμπρό μνημείο πεσόντων Αρκάδων, το 1940-41.

Φωτο 8: Το όνομα του πεσόντα Αγγελόπουλου Χρήστου, αδελφού του Ηλία, κοσμεί το μνημείο.