Του Δημήτρη Λακαφώση Αντιστρατήγου ε.α.

Ο ετήσιος προϋπολογισμός εκάστου κράτους- μέλους της Ε.Ε. υποβάλλεται κάθε Φθινόπωρο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για έλεγχο και εφαρμογή τον επόμενο χρόνο. Ο ιταλικός προϋπολογισμός για το 2019 υποβάλλεται μετά από έγκριση της ιταλικής βουλής. Αλλά, επιστρέφεται για αναθεώρηση εντός τριών εβδομάδων, αφού κρίθηκε ότι δεν πληροί τα ευρωπαϊκά κεκτημένα. Είναι η πρώτη φορά που η Κομισιόν επιστρέφει προϋπολογισμό κράτους- μέλους και προκύπτουν αντίθετες εκατέρωθεν διαθέσεις και μάλιστα σε συγκυριακό χρόνο αδυναμίας που απαιτεί συνοχή για νέα εποχή στην Ευρώπη.

Ο ιταλικός προϋπολογισμός που υποβλήθηκε στην Κομισιόν. διαπιστώθηκε ότι έχει έλλειμμα 2.4% του ΑΕΠ με το χρέος να είναι περίπου 131 % του ΑΕΠ. Στην Ε.Ζ κάθε κράτος- μέλος υποχρεούται να έχει στον ετήσιο προϋπολογισμό έλλειμμα μέχρι 3% του ΑΕΠ. Και τώρα το 2.4 του ΑΕΠ, δύο ή τρείς φορές μεγαλύτερο από αυτό των προηγουμένων ιταλικών κυβερνήσεων, βρίσκεται στο κατώφλι του συναγερμού για την ιταλική οικονομία. Οι λαϊκιστές των συνιστώντων κυβερνητικών κινημάτων, ο Σαλβίνι της Λέγκα Βορρά και ο Μάιο των πέντε Αστέρων για να τηρήσουν τις προεκλογικές υποσχέσεις του Μαρτίου 2018 αυξάνουν τα έξοδα. Δηλαδή, προβλέπουν να μειωθεί το χρέος με αυξημένο βέβαια το έλλειμμα του προϋπολογισμού του 2019. Απαντούν: ’’ είναι μέτρα που στοχεύουν στην ανάπτυξη, στην εργασία και στο δικαίωμα στη σύνταξη και στην υγεία’’. 
Η ελληνική οικονομία δεν φαίνεται προς το παρόν να επηρεάζεται άμεσα από τα ιταλικά δρώμενα, χωρίς αυτό να αποκλείεται από τη χειροτέρευση της οικονομίας και στην Τουρκία.
Τα ευρωπαϊκά κράτη βλέπουν τα ιταλικά οικονομικά προβλήματα να εμπίπτουν αποκλειστικά στην Ευρωπαϊκή επιτροπή. Δημιουργούνται οικονομικές αντεγκλήσεις στην Ε.Ε. που εάν προχωρήσουν σε τυχόν συμβιβασμό έχει η Ε.Ε. να πληρώσει βαρύ τίμημα λίτρων για το αντιστάθμισμα στην τρίτη οικονομία της Ευρώπης. Ο Μηχανισμός ευρωπαϊκής σταθερότητας(ESM), που παρέχει τις πιστώσεις, δεν έχει την ευχέρεια να καλύψει τις ανάγκες μιας μεγάλης οικονομίας και ούτε η Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα(ECB), που καθορίζει τα επιτόκια, μπορεί να προβεί σε χαμηλότερα των σημερινών περίπου 2% επιτοκίων, που η Ιταλία μπορούσε μέχρι τώρα να είχε εκμεταλλευθεί για τις απαιτούμενες οικονομικές διαρθρώσεις. Πάντως είχε πρόβλημα η Ε.Ε. να αντιμετωπίσει την κρίση της μικρής ελληνικής οικονομίας, ωστόσο πόσο μάλλον τώρα με τη μεγάλη ιταλική οικονομία.
Πέραν των οικονομικών αντιδράσεων στην Ιταλία, η Ε.Ε. έχει να αντιμετωπίσει και πολιτικές αντιδράσεις με τις μελλοντικές προοπτικές έναντι των ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας - η νέα ιταλική κυβέρνηση φαίνεται να προσεγγίζει τη σκέψη για μη διατήρηση παραπέρα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας- και με τις προοπτικές του κινεζικού ‘’Δρόμου του μεταξιού’’ προς την Ευρώπη. Η Ε.Ε. έχει και τις δυσχέρειες με το Brexit και με τη διαφορoποίηση της ευρωπαϊκής πολιτικής του αμερικανού προέδρου Trump και μάλιστα σε εποχή που απαιτείται ενότητα προσπάθειας επανόρθωσης της Ευρώπης.