Γράφει ο Δημήτρης Απόκης*

Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, ο αείμνηστος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρόναλντ Ρέηγκαν, παρομοίαζε την Αμερική, ως “την φωτεινή πόλη πάνω στο λόφο”, το λίκνο της δημοκρατίας, της ελευθερίας και του πολιτισμού. Σήμερα, σε μια στιγμή, που το διεθνές σύστημα και κυρίως ο δυτικός κόσμος βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, αντιμετωπίζοντας υπαρξιακή απειλή, αυτή η φωτεινή πόλη πάνω στο λόφο, ξεθωριάζει με ραγδαίους ρυθμούς και αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα για όλους μας.

Η περιοδεία του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, στη Μέση Ανατολή απέφερε ελάχιστη ορατή πρόοδο. Όσο αφορά την ανερμάτιστη στρατηγική της Ουάσιγκτον, για προσωρινή παύση της επιχείρησης του Ισραήλ, για την εξαφάνιση των δολοφόνων τρομοκρατών της Χαμάς, έτσι ώστε να επιτραπεί η ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα.

Αυτό που απέδωσε ήταν μια σαφής περιφρόνηση για τη θέση της Αμερικής, καθώς το Ισραήλ απέρριψε ωμά την έκκλησή του και τα αραβικά έθνη απαίτησαν πλήρη κατάπαυση του πυρός.

Μετά από μια σύντομη επίσκεψη στη χώρα μέλος του άξονα της απολυταρχίας και της υποστήριξης της τρομοκρατίας, την Τουρκία, όπου έγινε δέκτης της προσβλητικής και απαξιωτικής αντιμετώπισης από το καθεστώς Ερντογάν, ο κ. Μπλίνκεν κατευθύνεται προς την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ινδία, όπου μπορεί να περιμένει ένα πιο δεκτικό ακροατήριο καθώς προσπαθεί να εστιάσει εκ νέου την προσοχή στη βασική ανησυχία των ΗΠΑ για την Κίνα.

Αλλά η ευρύτερη πρόκληση για την Ουάσιγκτον και τον δυτικό κόσμο, γίνεται όλο και πιο σαφής με κάθε νέα κρίση. Πώς να κρατήσει τη σταθερότητα σε μια κατακερματισμένη παγκόσμια τάξη όπου τα έθνη αισθάνονται όλο και περισσότερο ενθαρρυμένα να αμφισβητήσουν τη θέση της Αμερικής για τα γεγονότα, τόσο για τον πόλεμο του Ισραήλ εναντίον των τρομοκρατών της Χαμάς, όσο και για την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Όταν ο Μπλίνκεν ήταν για τελευταία φορά στην Ινδία, για τη σύνοδο κορυφής της G20 τον Σεπτέμβριο, η Αμερική και οι σύμμαχοί της προσπάθησαν να ανακτήσουν την πρωτοβουλία με τον λεγόμενο Παγκόσμιο Νότο, αναβαθμίζοντας την Αφρικανική Ένωση σε πλήρες μέλος του G-20.

Ανέλαβε επίσης δράση σε θέματα όπως η κλιματική αλλαγή και το χρέος που αποτελούν προτεραιότητες των αναδυόμενων αγορών, απαντώντας στις κατηγορίες της Ρωσίας για το ΝΑΤΟ και τη Δύση για τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις της.

Μετά την τρομοκρατική επίθεση των ανθρωπόμορφων τεράτων της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, οι δυνάμεις του άξονα της απολυταρχίας και οι θιασώτες της κουλτούρας της ακύρωσης, μαζί με τα συστημικά μέσα ενημέρωσης που προωθούν την προπαγάνδα τους, προσπαθούν να αποδώσουν στην Αμερική την κατηγορία της υποκρισίας, με την αίσθηση που εκφράστηκε από τον βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντάλα, ότι η Δύση είναι επιλεκτική στην εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου.

Η πίεση στο εσωτερικό της Αμερικής από τους αποκαλούμενους progressives, δηλαδή από αυτούς που πραγματικά μισούν και θέλουν να εξαφανίσουν από το δυτικό κόσμο, οτιδήποτε έχει να κάνει με πατριωτισμό και φιλελεύθερη δημοκρατία, αυξάνεται διαρκώς με το επιχείρημα ότι η Ουάσιγκτον, θα πρέπει να υποκύψει σε τέτοιες αντιλήψεις εάν δεν θέλει να χάσει το αφήγημα από τη Ρωσία και την Κίνα.

Με δύο πολέμους στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, να αποτελούν πρόκληση για την Αμερική, και την απειλή σύγκρουσης με την Κίνα για την Ταϊβάν, καθώς και άλλα σημεία να αναβοσβήνουν κόκκινα, η απάντηση της Ουάσιγκτον τείνει να είναι υπαρξιακή για τη Δύση.

Τις διαδηλώσεις στο εσωτερικό της Αμερικής και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, από τους δήθεν πονόψυχους που βγαίνουν για βόλτα στη λιακάδα και ανάθεμα εάν οι περισσότεροι από αυτούς γνωρίζουν καν που πέφτει η Παλαιστίνη στο χάρτη τις είχαμε ζήσει και στη δεκαετία του 1980, μόνο που τότε υπήρχε μια σημαντική διαφορά. Στην κορυφή της ηγεσίας του δυτικού κόσμου υπήρχαν ηγέτες σαν τον Ρόναλντ Ρέηγκαν και τη Μάργκαρετ Θάτσερ, οι οποίοι δεν λύγισαν και κόντρα στο κύμα και τις αντιδράσεις παρέμειναν πιστοί στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του δυτικού πολιτισμού, κερδίζοντας ολοκληρωτικά στο τέλος τις δυνάμεις του απολυταρχισμού και του σκοταδισμού. Σήμερα, δυστυχώς, σε ένα πολύ πιο κρίσιμο και από τότε σταυροδρόμι για τον δυτικό κόσμο, η Δύση βρίσκεται με ηγέτες ανύπαρκτους, χωρίς ιδεολογική ραχοκοκαλιά και δυναμισμό να πάνε κόντρα στο κύμα.

Και ενώ κάθε ημέρα που περνά η λάμψη της φωτεινής πόλης το λόφο αποδυναμώνεται όλο και περισσότερο, ο Ρόναλντ Ρέηγκαν, είχε πει κάτι πολύ προφητικό που πρέπει να σκεφτούμε όλοι μας πολύ σοβαρά.

“Η ελευθερία δεν απέχει ποτέ περισσότερο από μία γενιά από την εξαφάνιση. Δεν την περάσαμε στα παιδιά μας στην κυκλοφορία του αίματος. Πρέπει να αγωνιστούμε γι’ αυτή, να την προστατεύσουμε και να τους την παραδώσουμε να κάνουν το ίδιο, αλλιώς μια μέρα θα περάσουμε τα ηλιοβασιλέματά μας λέγοντας στα παιδιά μας και στα παιδιά των παιδιών μας πώς ήταν κάποτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι άνδρες ήταν ελεύθεροι”.

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης, είναι Διεθνολόγος, με ειδίκευση στην Αμερικανική Εξωτερική Πολιτική, Γεωπολιτική και Διεθνή Οικονομία. Απόφοιτοςτωνπανεπιστημίων The American University, School of International Service, και The Johns Hopkins University, The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies τηςΟυάσιγκτον. Είναιμέλοςτου The International Institute for Strategic Studies, τουΛονδίνου. Ως Δημοσιογράφος, υπήρξε επί σειρά ετών διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο, στο Στέητ Ντιπάρτμεντ και στο Αμερικανικό Πεντάγωνο.

Post Visitors:201