Γράφει ο Υποστράτηγος ε.α. Χρήστος Παπαδογεωργόπουλος Αντιπρόεδρος ΣΑΙΤΘ
Το 2026 αποτελεί έναν σταθμό ιστορικής μνήμης και εθνικής υπερηφάνειας: συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου, ένα γεγονός που σφράγισε ανεξίτηλα τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας και συγκλόνισε την παγκόσμια συνείδηση.
Η Έξοδος του 1826 δεν ήταν απλώς μια πολεμική πράξη· υπήρξε η ύψιστη έκφραση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της αυτοθυσίας. Οι πολιορκημένοι Μεσολογγίτες, εξαντλημένοι από την πείνα, τις κακουχίες και τις συνεχείς επιθέσεις, βρέθηκαν μπροστά σε ένα τραγικό δίλημμα: την αργή και βέβαιη εξόντωση ή την τολμηρή έξοδο προς την ελευθερία. Επέλεξαν το δεύτερο, γνωρίζοντας ότι βάδιζαν προς τον θάνατο, αλλά και προς την αιωνιότητα.
Η νύχτα της 10ης Απριλίου 1826 φωτίστηκε από τη φλόγα της αυτοθυσίας. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά ενώθηκαν σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σπάσουν τον ασφυκτικό κλοιό. Πολλοί έπεσαν μαχόμενοι, άλλοι αιχμαλωτίστηκαν, όμως κανείς δεν λύγισε. Το Μεσολόγγι δεν ηττήθηκε· ανυψώθηκε σε σύμβολο. Η ήττα στο πεδίο μετατράπηκε σε θρίαμβο ηθικό.
Το γεγονός αυτό συγκλόνισε την Ευρώπη και ενίσχυσε αποφασιστικά το φιλελληνικό ρεύμα. Η θυσία των Μεσολογγιτών αφύπνισε συνειδήσεις, ενέπνευσε ποιητές και καλλιτέχνες, κινητοποίησε λαούς και κυβερνήσεις. Το Μεσολόγγι έγινε φάρος ελευθερίας, ένα παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης απέναντι στην τυραννία.
Διακόσια χρόνια μετά, το μήνυμα της Εξόδου παραμένει ζωντανό και επίκαιρο. Σε έναν κόσμο που συνεχίζει να δοκιμάζεται από συγκρούσεις και αδικίες, η μνήμη του Μεσολογγίου μάς υπενθυμίζει ότι η ελευθερία δεν είναι δεδομένη, αλλά κατακτάται με αγώνα, ενότητα και πίστη σε υψηλά ιδανικά.
Οι εορτασμοί του 2026 δεν αποτελούν απλώς μια ιστορική αναδρομή· είναι μια ευκαιρία αυτογνωσίας και αναστοχασμού. Είναι κάλεσμα προς όλους μας να σταθούμε αντάξιοι της κληρονομιάς εκείνων που θυσιάστηκαν, να διαφυλάξουμε τις αξίες της δημοκρατίας και της εθνικής αξιοπρέπειας και να μεταδώσουμε στις επόμενες γενιές το πνεύμα της Εξόδου.
Το Μεσολόγγι δεν είναι μόνο ένας τόπος· είναι ιδέα. Είναι το σύμβολο της ελευθερίας που γεννιέται μέσα από τη θυσία. Και αυτή η ιδέα, διακόσια χρόνια μετά, εξακολουθεί να φωτίζει τον δρόμο του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας.
