Γράφει ο Υποστράτηγος ε.α. Χρήστος Παπαδογεωργόπουλος
Νοιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση και υπερηφάνεια να αναφερθώ πιο κάτω στα επιτεύγματα του Συνδέσμου μας με την ευκαιρία την συμπλήρωση τριάντα ετών συνεχούς, δημιουργικής και επιτυχημένης πορείας του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού Τεθωρακισμένων.
Τριάντα χρόνια παρουσίας και προσφοράς.
Τριάντα χρόνια κατά τα οποία επιβεβαιώθηκε ότι η ιδιότητα του Αξιωματικού δεν αποτελεί απλώς ένα επάγγελμα, αλλά έναν διαρκή τρόπο ζωής, μια αέναη αποστολή.
Η απαρχή αυτής της πορείας ανάγεται στο 1996, όταν τρεις εκλεκτοί συνάδελφοι, οι αείμνηστοι Αντιστράτηγοι Κατσαδήμας Ιωάννης και Μεταλληνός Φώτιος, καθώς και ο Αντιστράτηγος ε.α. κ. Τσίρκας Ευάγγελος, συνέλαβαν την ιδέα της ίδρυσης ενός Συνδέσμου που θα διατηρούσε ζωντανό τον δεσμό των Αξιωματικών του Όπλου μας και μετά την αποστρατεία τους.
Στις 8 Απριλίου 1996, είκοσι ένας Αξιωματικοί, εκπροσωπώντας σχεδόν το σύνολο των γενεών και των προελεύσεων του Όπλου «Ιππικό Τεθωρακισμένα», συγκεντρώθηκαν στη Στρατιωτική Λέσχη και υπέγραψαν το καταστατικό ίδρυσης του Συνδέσμου. Αξίζει εδώ να τονισθεί ότι στο καταστατικό προβλέφτηκε Τακτικά μέλη του Συνδέσμου να είναι Μόνιμοι και Έφεδροι Αξιωματικοί των Τεθωρακισμένων με δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
Με την πράξη αυτή διακήρυξαν μια βαθιά αλήθεια: ότι ο δεσμός του Αξιωματικού με τον Στρατό δεν λήγει με την αποστρατεία, αλλά παραμένει ζωντανός, ενεργός και ουσιαστικός.
Από τότε μέχρι σήμερα, ο Σύνδεσμος διένυσε μια πορεία σταθερής ανάπτυξης και ουσιαστικής προσφοράς. Ανδρώθηκε, ωρίμασε και καθιερώθηκε ως ένας δυναμικός και αξιόπιστος θεσμός.
Κατά τη διάρκεια αυτών των τριών δεκαετιών, ο Σύνδεσμος πέτυχε πολλά και σημαντικά, αφήνοντας ένα ισχυρό αποτύπωμα παρουσίας και προσφοράς.
Πρώτον, κατόρθωσε κάτι εξαιρετικά σπάνιο: την αδιάλειπτη, επί τριάντα συναπτά έτη, έκδοση και κυκλοφορία του περιοδικού «ΙΠΠΙΚΟ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΑ».
Ένα περιοδικό που δεν αποτελεί απλώς μέσο ενημέρωσης, αλλά θεματοφύλακα της ιστορίας, της μνήμης και της ταυτότητας του Όπλου μας.
Δεύτερον, ο Σύνδεσμος απέκτησε ιδιόκτητη στέγη στο κέντρο των Αθηνών.
Ένα έργο ουσιαστικό και συμβολικό. Ένας χώρος που αποτελεί σημείο αναφοράς, ενότητας και συνέχειας για όλα τα μέλη.
Τρίτον, ο Σύνδεσμος προχώρησε στην κατασκευή του Μνημείου Ιππικού στο Μέτσοβο.
Ένα μνημείο αφιερωμένο στη δράση των Ιππέων της Μεραρχίας Ιππικού με Διοικητή τον Στρατηγό Γεώργιο Στανωτά, οι οποίοι το 1940, με απαράμιλλο θάρρος, αντιμετώπισαν επιτυχώς την επίλεκτη ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών «ΤΖΟΥΛΙΑ» και απώθησαν τους εισβολείς μέχρι την Πρεμετή.
Το μνημείο αυτό αποτελεί σύμβολο γενναιότητας και πίστης στο καθήκον.
Αποτελεί ζωντανή υπενθύμιση της συμβολής του Όπλου μας στους εθνικούς αγώνες.
Τέταρτον ο Σύνδεσμός μας ανήγειρε μνημείο στο χωριό Λυκορράχη(σημερινό κεφαλοχώρι) προς τιμήν της πρώτης Νίκης του 1940, στην οποία συνέβαλαν αποφασιστικά και Μονάδες του Ιππικού μας.
Παράλληλα, ο Σύνδεσμος διατήρησε και ενίσχυσε τους δεσμούς συναδελφικότητας μεταξύ των μελών του, προσέφερε στήριξη όπου υπήρχε ανάγκη και διατήρησε ενεργό παρουσία στις εθνικές και επετειακές εκδηλώσεις.
Το Όπλο μας Ιππικό Τεθωρακισμένα υπήρξε διαχρονικά Όπλο ελιγμού, ταχύτητας και αποφασιστικότητας.
Αυτά τα χαρακτηριστικά αποτυπώθηκαν και στην πορεία του Συνδέσμου μας.
Με ελιγμό προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις των καιρών.
Με ταχύτητα ανταποκρίθηκε στις ανάγκες των μελών του.
Με αποφασιστικότητα προχώρησε μπροστά, ξεπερνώντας δυσκολίες και προκλήσεις.
Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, αποδίδουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ιδρυτές μας.
Τους ευγνωμονούμε για το όραμα και την πρωτοβουλία τους.
Ταυτόχρονα, τιμούμε όλους όσοι υπηρέτησαν τον Σύνδεσμο από θέσεις ευθύνης, καθώς και όλα τα μέλη που με τη συμμετοχή και την αφοσίωσή τους συνέβαλαν στη σημερινή του εικόνα.
Η σημερινή επέτειος δεν είναι μόνο στιγμή απολογισμού.
Είναι και αφετηρία νέας πορείας.
Οι αξίες που μας ενώνουν παραμένουν διαχρονικές:
η αγάπη προς την Πατρίδα,
η πίστη στο καθήκον,
η συναδελφικότητα,
η ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές.
Ο Σύνδεσμος καλείται να συνεχίσει να αποτελεί φάρο ενότητας και συνέχειας.
Να διατηρεί ζωντανό το πνεύμα του Αξιωματικού.
Να εμπνέει τους νεότερους και να τιμά τους παλαιότερους.
Κλείνοντας, εκφράζω τη βεβαιότητα ότι ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού Τεθωρακισμένων θα συνεχίσει την επιτυχημένη του πορεία και στο μέλλον, με την ίδια δύναμη, την ίδια ενότητα και το ίδιο υψηλό αίσθημα ευθύνης.
Γιατί, όπως αποδείχθηκε στην πράξη,
ο Αξιωματικός δεν αποστρατεύεται ποτέ.
Απλώς συνεχίζει να υπηρετεί από άλλη θέση.