Επιμέλεια – Ερευνα : Γιάννης Τερνιώτης
Στα τέλη του 1941, στην σύνθεση της 1ης Ελληνικής Ταξιαρχίας που οργανώθηκε στην Μέση Ανατολή, προβλέπονταν και η συγκρότηση μιας Ομάδας ( Επιλαρχίας ) Αναγνωρίσεως Μηχανοκίνητου Ιππικού. Έτσι, τον Νοέμβριο του 1941 συγκροτήθηκε η 1η Οµάδα Αναγνωρίσεως. Στην συνέχεια, απο το 1942 µετονοµάσθηκε σε Ιλη Τεθωρακισµένων Αυτοκινήτων και διέθετε κυρίως ελαφρά ερπυστριοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα τύπου Universal Carrier και μ’ αυτή τη συγκρότηση συμμετείχε στις επιχειρήσεις στην Μάχη του Ελ Αλαμέιν, τον Οκτώβριο – Νοέμβριο 1942.
Την ίδια σύνθεση είχε και η Ομάδα Αναγνωρίσεως της 2ας Ελληνικής Ταξιαρχίας , η οργάνωση της οποίας άρχισε απο τα τέλη Μαίου 1942, με προοπτική η Ομάδα να αναβαθμιστεί σε Σύνταγμα Τεθωρακισμένων Αυτοκινήτων (1ο ΣΤΑ), με διοικητή τον Επίλαρχο Αριστείδη Σιώτη. Δυστυχώς λόγω ελλείψεων στην χορήγηση οχημάτων απο τους Βρετανούς , η δύναμη του 1ου ΣΤΑ παρέμεινε στο επίπεδο δύο Ιλών Τεθωρακισμένων οχημάτων . Το ΣΤΑ προοριζόταν να συμπληρώσει τη σύνθεση τής υπό συγκρότησης 1ης Ελληνικής Μεραρχίας, ως Σύνταγμα Αναγνώρισης (Reconnaissance Regiment) . Ομως η Μεραρχία λόγω των γεγονότων της κομμουνιστικής στάσης του Μαρτίου 1943, δε συγκροτήθηκε ποτέ.
Στο τέλος Ιανουαρίου 1943, το 1ο ΣΤΑ διέθετε 18 τεθωρακισμένα οχήματα Marmon Herrington Mk III και ΙΙΙΑ και 12 εκπαιδευτικά οχήματα Μ.Η τύπου Μκ ΙΙ . Τον Μάιο του 1943, χορηγήθηκαν επιπρόσθετα οχήματα Mk ΙΙΙ και ΙΙΙΑ και ο συνολικός αριθμός ανήλθε σε 40 οχήματα, αλλά δεν συγκροτήθηκαν νέες Ίλες . Τα τεθωρακισμένα οχήματα Marmon Herrington του Ελληνικού Στρατού το 1942 – 43 , ήταν Νοτιοαφρικανικής κατασκευής και προέρχονταν κυρίως από διαλυμένες μονάδες τεθωρακισμένων αυτοκινήτων του Βρετανικού και του Νοτιοαφρικανικού Στρατού .
